2013/Apr/17

Title: Massage Parlor
Fandom: B.A.P
Pairing: Yongguk / Daehyun
Genre: AU
Rating: PG or R (up to reader's imagination)
Warning: Boy / Boy, if it's not your thing please don't read.
Disclaimer: The boys not mine, no money made.
Note:  Daehyun's [ look ] | Yongguk's [ look ] cr. http://almight3toki.tistory.com/ *bowdown&thankyou* (sorry for re-uploading, i don't want to waste your bandwidth ^^)

 

 

Massage Parlor
by kiba kai

 

 

 

ณ บาร์แห่งหนึ่งบนยอดตึกใจกลางกรุงโซล มหานครแห่งความบันเทิงและธุรกิจ ชายหนุ่มในสูทสีเทาเข้มกำลังนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลายิ้มสอบถามเรื่องสุขภาพของบาร์เทนเดอร์อายุน้อยที่มี ท่าทีอ่อนน้อมต่อเขาอย่างเห็นได้ชัด

"แล้วเพื่อนของฉันมาหรือยัง จงออบ"

"มาสักพักแล้วครับคุณฮิมชาน ผมจัดเครื่องดื่มให้ในห้องด้านในครับ"

"ห้องด้านใน..." ชายหนุ่มเดาะลิ้นแล้วเดินตามทางที่ว่าเข้าไป

ตาคมตั้งใจมองผ่านประตูกระจกสีเข้มจึงเห็นว่ามีใครบางคนยืนชมวิวอยู่อีกฝั่งของผนัง เขาเลิกคิ้วแล้วเปิดประตูเข้าไปโดยไม่เคาะ

"มารยาทน่ะ ฮิมชาน" เสียงหวานที่ติดจะเข้มสักนิดเพื่อปรามเพื่อนเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมา ตากลมโตยังทอดมองไปทิวทัศน์ยามค่ำคืนของกรุงโซล

"กับคนกันเองจะต้องมีมารยาททำไมวะ" ร่างที่สูงกว่าเล็กน้อยหันไปชงเครื่องดื่มแล้วกลับมายืนชมวิวคู่กัน "แดฮยอน มึงนี่... พักนี้ดูเครียดๆไปหรือเปล่า" ฮิมชานทักเพราะเจ้าอินทีเรียมือทองเพื่อนสนิทเขาคนนี้ดูนิ่งๆมาหลายเดือน แล้ว จากที่ปรกติพูดออกจะมากแต่เดี๋ยวนี้มากลายเป็นฝ่ายเอาแต่ฟังแบบนี้ คนเป็นเพื่อนก็ไม่สบายใจเป็นธรรมดา

รู้หรอกว่าเลิกกับแฟน แต่ครั้งสุดท้ายที่เขาเจอซอนฮวาก็หลายเดือนแล้ว วี่แววว่าจะคบคนใหม่ก็ไม่มี งานมันก็ดูเครียดเหลือเกิน

แดฮยอนถอนหายใจก่อนจะยกเบอร์เบินขึ้นดื่ม "ก็นิดหน่อย... เรื่องงาน" บ้าชะมัด เจอลูกค้าพูดไม่รู้เรื่อง แก้งานไม่รู้กี่รอบ สุดท้ายดันยกเลิกเสียอย่างนั้น แต่เขาเบื่อจนไม่อยากจะบ่น

ฮิมชานอมยิ้มบางๆพลางตบไหล่ "เอางี้ วันก่อนกูไปนวดร้านนึงมา ใช้ได้นะ ไปลองดูไหม เผื่อจะดีขึ้น"

ตากลมโตหรี่มอง "นี่นายเห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ" ถึงจะสนิทกันแต่แดฮยอนเลือกที่จะใช้สรรพนามต่างจากเพื่อนเขาที่ห่ามเหลือเกิน

"แบบไหน...? เฮ้ย ไม่ได้นวดอย่างว่า นวดผ่อนคลายโว้ย กูพาแม่ไปมาก็เลยนวดไปด้วย มึงต่างหากเห็นกูเป็นคนยังไง" ฮิมชานหัวเราะเดินไปนั่งลงบนโซฟาพลางชงเครื่องดื่มแก้วใหม่ เบะปากเบาๆที่ไม่มีสาวๆมาล้อมหน้าล้อมหลังเพราะแดฮยอนขี้รำคาญ

ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะสนใจแต่ยังแบ่งรับแบ่งสู้ "...ไว้ค่อยลอง"

"รับรองน่ะ หาเครียดเป็นปลิดทิ้ง ยิ่งกว่าคั่วหญิงอีก เชื่อกู แล้วเจ้าของร้าน..."

แดฮยอนหัวเราะติดปลายจมูก ลองฮิมชานที่เจ้าชู้ยิ่งกว่าอะไรยังพูดขนาดนั้นล่ะก็นะ "เออๆ ไปก็ได้ ถึงวิธีโฆษณานายจะห่วยก็เถอะนะ"

ฮิมชานหัวเราะร่วน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความอะไรนิดหน่อย "เอ้า นัดให้แล้ว พรุ่งนี้ตอนเย็นไปได้เลย เดี๋ยวแทกแผนที่ไปให้"

"ถ้าไปแล้วไม่ติดใจ กูยอมให้กระทืบเลยว่ะ"


...


ก็ไม่แน่ใจหรอกนะ ว่าตัวเองยอมมาที่นี่ทำไม แต่เอาเถอะ ตอนนี้เขาเหนื่อยและเพลียกับงานมากจริงๆ ถ้าของแบบนี้มันจะช่วยได้สักนิดล่ะก็นะ ...

จองแดฮยอนผลักประตูเข้าไปในอาคารชั้นเดียวทรงโมเดิร์นที่ค่อนข้างโอ่โถง ภายในสว่างไปด้วยแสงอ่อนและอวลกลิ่นหอมที่ทำให้ผ่อนคลาย เสียงน้ำไหลเอื่อยมาจากน้ำตกจำลองที่ไหลลงสระบัวขนาดใหญ่ ปลาคราฟสีสดว่ายวนลัดเลาะหินประดับสีดำอย่างไม่รีบร้อน ด้วยนิสัยอินทีเรียที่มักจะแอบให้คะแนนการตกแต่งในใจถึงกับต้องพยักหน้าเบาๆ

ไหนเจ้าฮิมชานเรียกว่าร้านนวด นี่ดูยังไงก็เป็นเฮลท์คลับชั้นสูง

พนักงานสาวยิ้มแย้มรอต้อนรับเขาที่หน้าเคาน์เตอร์ ตาไวอ่านเข็มกลัดติดเสื้อเขียนว่าซองจีอึน "ยินดีต้อนรับคุณผู้ชายค่ะ ไม่ทราบว่าได้จองคอร์สไว้แล้วหรือยังคะ ถ้าไม่ ทางเราจะได้แนะนำโปรแกรมที่เหมาะกับคุณผู้ชายให้"

"คาดว่าเพื่อนผมจะจองให้แล้วนะครับ"

"ค่ะ งั้นขอทราบชื่อด้วยค่ะ"

"จองแดฮยอนครับ"

ใบหน้าสวยหวานปรายยิ้มเล็กน้อยแล้วมองหน้าเขา ปลายนิ้วกดแป้นคีย์บอร์ดและปุ่มอะไรนิดหน่อย เธอทวนชื่อของเขาด้วยเสียงที่ออกจะดังผิดปรกติ "คุณ จอง แด ฮยอน นะคะ"

"...ครับ"

"คุณคิมฮิมชานจองคอร์สนวดผ่อนคลายทั้งตัวเป็นเวลาสองชั่วโมงไว้ให้นะคะ ลงบัญชีเรียบร้อย คุณจองเชิญด้านในได้เลยค่ะ"


...


ด้านในที่พนักงานสาวผายมือไปนั้น เป็นทางเดินผ่านสวนหย่อมร่มรื่นคู่ไปกับสระบัวเมืองร้อน ตกแต่งด้วยเถาไม้ดัดตามแนวไม้ระแนงที่ได้รับการดูแลอย่างดี บรรยากาศร่มรื่นและผ่อนคลายเรียกรอยยิ้มจากใบหน้าที่แทบจะบึ้งตึงมาตลอดทั้ง สัปดาห์ได้ไม่ยาก จนไปสุดที่ทางเข้าประตูมู่ลี่

มือบางแหวกม่านลูกปัดไม้ขัดเงาเข้าไปด้านใน เสียงกรุ๊กกริ๊กทำให้คนที่ยืนหันหลังอยู่ก่อนแล้วเหลียวมามอง

"สวัสดีครับ" ชายร่างสูงในชุดลำลองสีเขียวเข้มค้อมหัวเล็กน้อยหน้าโซนกระจกบานใหญ่ เรียงรายไปด้วยอ่างล้างมือและล็อคเกอร์ บริเวณนี้คงเป็นห้องเปลี่ยนชุด แดฮยอนผงกศีรษะรับแล้วส่งยิ้มบาง

"คุณจองแดฮยอน?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยชื่อเขาเป็นเชิงถามเพื่อระบุตัว ทว่าเจ้าตัวยังจ้องไปยังจอมอนิเตอร์ที่ทัชสกรีนแสดงรูปช่องสี่เหลี่ยมสีแตก ต่างกัน" ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงที่สี่เหลี่ยมมุมสุดจนสีถูกเปลี่ยน "เชิญเปลี่ยนเป็นชุดในล็อคเกอร์ก่อนแล้วตามเข้าไปห้องในสุดขวามือนะครับ" มุมปากคนพูดกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินลับตา

ตามเข้าไป...? หรือนั่นจะเป็นคนนวดให้เขา? อ้าว คนนวดไม่ใช่ผู้หญิงหรอกเหรอ? ...อย่างฮิมชานเนี่ยนะ? แดฮยอนยักไหล่ ไม่เป็นไร เขาไม่ได้ใส่ใจอยู่แล้ว

เขาตรงไปยังล็อคเกอร์บานเดียวที่ถูกแง้มไว้ ในนั้นมีห่อพลาสติคที่มีชุดผ้าสีขาวพับอยู่ เขาแกะมันออกมาแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าที่ติดตัวออกทีละชิ้น

ทว่าชุดใหม่ที่เขาหยิบขึ้นมานั้นมันออกจะ ...

...บางไปหน่อยไหม?

คือไม่ได้บางธรรมดา นี่มันบางมากจริงๆ แถมด้วยสีขาวนวลของมันทำให้ปิดอะไรแทบไม่ได้ ...ทำไมไม่มีสีเขียวเข้มแบบคนเมื่อครู่บ้างนะ

เขาไม่ได้ถอดบอกเซอร์สีเนื้อของตัวเอง แต่มันก็ยังแปลกๆ ... ดีที่ในห้องนี้เป็นไฟแสงสีส้มอ่อน แดฮยอนเลี่ยงที่จะมองเงาตัวเองจากในกระจก เขาเอาเสื้อผ้าที่ใส่มาเก็บไว้แทนแล้วปิดล็อคเกอร์

ระหว่างทางเดิน อีกฝั่งที่มีประตูหันหน้าเข้าหากันคล้ายกับโถงทางเดินในโรงแรม แดฮยอนรีบเดินไปยังห้องในสุดเพราะเขาไม่ค่อยมั่นใจในชุดที่เขากำลังใส่ แม้บริเวณนี้แสงจะยิ่งสลัวกว่าเดิมและไม่มีเสียงว่าใครจะเดินสวนมาก็ตาม มีเพียงแสงนวลที่ให้ความสว่างระดับเดียวกับเทียนเรียงรายอยู่เท่านั้น

แดฮยอนเคาะประตูห้องทางขวามือเบาๆก่อนจะผลักเข้าไป ...


...



มืด...

แทบจะมืดมากทีเดียวถ้าไม่นับแสงเทียนนับสิบเล่มจากมุมในสุดของห้องทรงโค้ง เล่มที่ใหญ่ที่สุดคงเป็นเทียนหอมเพราะกลิ่นของมันเตะจมูกคล้ายดอกไม้ป่า ทั้งผนังฝั่งตรงข้ามเป็นประตูกระจกที่มองออกไปเห็นสระและน้ำตกประดับขนาดย่อม ในห้องที่ถูกประดับไปด้วยไม้แกะสลักนั้น ตรงกลางมีเพียงฟูกนอนขนาดใหญ่ปูบนพื้นไม้เล่นระดับอยู่ใต้มุ้งสี่เสา ทางขวามีอ่างล้างเท้าลอยดอกไม้ไว้ต้อนรับ

แดฮยอนแทบลืมไปว่าเขามาทำอะไรที่นี่ เทคนิคการตกแต่งภายในและบรรยากาศทำให้เขารู้สึกเหมือนหลุดมาอยู่อีกโลก ตั้งแต่ผ่านรีเซฟชั่นมาแล้ว

"คุณแดฮยอน เชิญครับ"

เจ้าของชื่อสะดุ้งเบาๆเพราะเขามัวแต่ชื่นชมอินทีเรียที่น่าจะเป็นของโรงแรมห้าดาวแนวเอ็กโซติคเสียมากกว่า

...ห้องนี้เองก็ราวกับมีไว้ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์

"แช่เท้าก่อนนะครับ" เสียงทุ้มที่ประชิดด้านหลังเขามากกว่าเก่านั้นแหบนิดๆ ตากลมโตเหลียวมาเห็นเพียงเสี้ยวหน้าที่แสงเทียนสะท้อนมาเท่านั้น

...คนเดียวกับเมื่อครู่นั่นแหละ

ปลายนิ้วยาวที่เห็นก่อนหน้านั้นดันหลังเขาเบาๆ แดฮยอนนั่งลงบนเบาะริมขอบไม้ระแนง อีกฝ่ายก็นั่งลงเช่นกัน เพียงแต่มือคู่นั้นบรรจงพับชายกางเกงเขาขึ้นแล้วจับบนปลีน่อง เลื่อนจนปลายเท้าเขาแหวกกลุ่มดอกไม้จุ่มลงในน้ำอุ่น

ทว่ามือคู่นั้นไม่ได้ผละจากเขา ยิ่งเลื่อนลงบนหลังเท้าและปลายนิ้ว

"เอ่อ" แดฮยอนก้มลงจับข้อมืออีกฝ่ายเบาๆ "...ผมควรจะทำเอง" เพราะแม้เท้าเขาจะไม่ได้สกปรกอะไร แต่การที่จะให้คนอื่นมาล้างให้นี่มันออกจะ...

"คุณควรจะอยู่เฉยๆ" คือคำตอบโดยที่เจ้าของมือวาดเบาๆบนผิวน้ำ แยกกลืบดอกไม้ออกจากกัน

...อาจจะเป็นปรกติของที่นี่ก็ได้ แดฮยอนแย้งในใจพลางปล่อยมือลงข้างตัว

แรงมือถูกใช้กับหลังเท้าและเส้นเอ็นโดยที่แดฮยอนได้แต่มองไปยังกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มที่ก้มลงต่อหน้าเขา "บังยงกุก"

เอ๋? "...ครับ?"

"ชื่อผมน่ะ ...เผื่อคุณอยากจะเรียก" แม้จะไม่เห็นหน้า แต่แดฮยอนรู้สึกว่าปลายประโยคนั้นติดจะอมยิ้มนิดๆ

ปลายเท้าถูกยกขึ้นและซับเบาๆด้วยผ้านุ่ม มือใหญ่ที่เรียวสวยจนแทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นของผู้ชายยื่นมาเบื้องหน้าเขา แดฮยอนเม้มปากแต่ยอมให้ตัวเองถูกพยุงขึ้น

"นั่งหันหลังนะครับ" เสียงทุ้มเฉียดข้างใบหู แดฮยอนไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องพูดเบาขนาดนั้นในเมื่อดูแล้วห้องรอบๆนี้ไม่ได้ ถูกใช้แม้แต่ห้องเดียว

ต่อให้ร้องเรียกเสียงดังขนาดไหนคงยังไม่มีใครได้ยินด้วยซ้ำ...


...



เสียงน้ำไหลแว่วผ่านผนังกระจก

ทิวทัศน์สวนหย่อมและน้ำตกจำลองเบื้องหน้า

กรุ่นกลิ่นเทียนหอมรอบกาย

...สัมผัสเนิบช้าบนลาดไหล่

"ขออนุญาตินะ"

แดฮยอนพยักหน้าเงียบๆแล้วหลับตาลง ปลายนิ้วของคนแปลกหน้ากำลังคืบคลานบนร่างกาย แรงกดช้าๆบนต้นคอ... ลำคอ... ท้ายทอยและขมับทั้งสองข้าง

สัมผัสสลับหนักเบาที่เขาได้รับทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ...

อือ... ต้องขอบใจฮิมชานหน่อยแล้ว นานๆทีเพื่อนเขาก็ทำอะไรดีๆเหมือนกันนะ

แต่แดฮยอนกลับต้องประหลาดใจเล็กน้อยที่ถูกนวดเคล้นแม้บนใบหู

"เอนลงมาครับ"

แดฮยอนยังไม่ทันตอบอะไรตอนที่ฝ่ามือข้างหนึ่งทาบลงบนอกเขาแล้วกดลงด้านหลัง อย่างกระทันหัน ความรู้สึกวูบเพียงสั้นๆจบลงเมื่อต้นคอเขาสัมผัสกับลาดไหล่ของชายที่แนะนำ ตัวเองว่ายงกุก แผ่นหลังเขาสัมผัสกับเบาะนุ่มที่ถูกจับมารองไว้ก่อนแล้ว ขาสองข้างถูกรั้งให้เหยียดออก

"หายใจช้าๆ..." เสียงนั้นพูดจากบนหน้าผากและเริ่มนวดนิ้วเป็นเส้น

แต่แดฮยอนจะหายใจช้าได้ยังไง ...ในเมื่อตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าท่าทางของเขาสองคนจะถึงเนื้อถึงตัวไปหน่อย หรือเปล่า มันเหมือนเขาถูกยงกุกกอดอยู่แนบอกราวกับกล่อมเด็ก แต่เขาไม่กล้าแย้งเพราะไม่แน่ใจว่าปรกติคนอื่นก็ถูกนวดแบบนี้ไหม

"ทำไมเกร็งล่ะ" คำถามนั้นเจือแววขบขันอยู่ในที หลังจากปลายนิ้วแวะเวียนมาแถวซอกคอ

ตากลมโตเหลือบมองขึ้นด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

ทว่าเสียงหัวเราะเบาๆกลับเงียบไป ...กลายเป็นเสียงกลืนน้ำลายดังอยู่ข้างใบหู "นั่งขึ้นหน่อยครับ"

ไหล่แดฮยอนถูกดันขึ้นนั่งหลังตรง ...กระดุมสองเม็ดบนเขาหลุดตั้งแต่ตอนไหน?

เสียงหายใจเข้าลึกของคนข้างหลังดังแว่วมา ก่อนมือคู่นั้นจะเคลื่อนเข้าทาบบนผิวเนื้อเขาอีกครั้ง คราวนี้บนท่อนแขนและข้อมือ

ปลายนิ้วไล้วนตามข้อต่อ บดขยี้ลงปลายนิ้ว ก่อนจะประสานทั้งฝ่ามือเข้าด้วยกัน ทุกนิ้วของมือซ้ายถูกนวดเฟ้นด้วยมือที่นุ่มและใหญ่กว่าเขามาก แม้เมื่อสลับเป็นด้านขวา แดฮยอนพยายามเลี่ยงไปมองทิวทัศน์ด้านหน้าแทนที่จะจดจ่อกับสัมผัสที่ไล่สูง ขึ้นเรื่อยๆ

"คุณหนาว แขนคุณเย็นมาก" เสียงยงกุกใกล้เข้ามาอีกครั้ง

แดฮยอนพยักหน้ารับแกมบ่น "...ชุดมันบางไปนะ ผมว่า"

ยิ่งหมอนวดที่แทบจะนั่งซ้อนหลังเขาอยู่ตลอดเวลาขยับลุกไป แดฮยอนยิ่งรู้สึกหนาว ทว่าเพียงไม่นาน แสงสว่างจากมุมด้านหน้าเขาเพิ่มขึ้น ยงกุกจุดเทียนเพิ่มให้ และในขณะที่คุกเข่าอยู่ข้างฟูกเจ้าของใบหน้าคมที่สะท้อนใต้แสงไฟหันมามองเขา

ทั่วทั้งตัว...

"ผมก็... ว่างั้นเหมือนกัน" ก่อนจะเป่าไม้ขีดไฟในมือจนดับ

แดฮยอนกลืนน้ำลายพลางก้มลงมองตัวเอง ...ให้ตาย เขาไม่ควรถอดเสื้อกล้ามออก "คงเพราะข้างนอกฝนตก..." เขาเสแก้ตัวเพื่อให้ยงกุกลืมภาพเมื่อครู่ที่คงต้องเห็นแน่ๆ

"ขอโทษ ที่ผมคงปรับอุณหภูมิให้ไม่ได้" แล้วคราวนี้ตัวเขาถูกอีกฝ่ายซ้อนหลังจนแทบสนิทจริงๆ เข่าสองข้างของยงกุกแยกอยู่ข้างสะโพกมน สองมือถูขึ้นลงกับแขนเขาด้วยเจตนาที่ไม่ควรจะแปลเป็นอย่างอื่นได้นอกจากคลาย หนาว

...หมอนวดที่นี่ใส่ใจลูกค้าชะมัด ถึงจะมือไวไปหน่อยก็เถอะ

"...อืม พอแล้ว" แดฮยอนขืนตัวเบาๆเป็นสัญญานว่าหมอนวดกำลังทำเกินหน้าที่

ยงกุกจึงยอมคลายมือ เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอก่อนจะเริ่มกดปลายนิ้วตามแนวสันหลัง "...ส่วนใหญ่คุณทำงานกับคอมพิวเตอร์ ไม่ก็โทรศัพท์ใช่ไหม"

เขาพยักหน้ารับ "อินทีเรีย"

"งั้นก็เขียนแบบกับโต๊ะทีละนานๆ?" แดฮยอนพยักหน้าอีกครั้ง นึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ยงกุกเป็นคนพูดเก่งกว่าที่คาด แต่เขาไม่ได้รำคาญ กลับกันเสียอีก เสียงทุ้มนั่นรื่นหูราวกับเป็นเสียงกล่อม

ความรู้สึกผ่อนคลายกลับมาอีกครั้งจนแดฮยอนแทบเคลิ้ม จนกระทั่งแรงนวดนั้นกดลงสะบักไหล่ "อื้อ..." และยังเฟ้นแรงขึ้นเรื่อยๆที่จุดเดิม ฟันขาวกัดลงบนริมฝีปากล่างเพราะเขาพยายามจะอดทน ไม่อยากโวยเพราะมันจะทำให้ดูอ่อนแอเกินไป ลองขืนตัวก็แล้วแต่คนข้างหลังไม่ผ่อนแรงให้เลย จนเขาต้องยอมออกปาก "บะ ...เบาหน่อย ผมเจ็บ"

แรงมือนั้นผ่อนลงในทันทีจนเหลือเพียงการลูบเบาๆเท่านั้น "ครั้งแรกเหรอ"

แดฮยอนไม่ชอบคำถามนั้น มันฟังดูแปลกๆ "ผมไม่เคยทำแบบนี้"

ยงกุกหัวเราะในลำคอก่อนจะเริ่มนวดใหม่ "อ้อ ชินกับแบบอื่น"

แดฮยอนจะหันมาทำตาเขียวใส่ "เปล่า แบบไหนก็ไม่... โอ๊ย" แต่ว่าอีกฝ่ายทำเขาเจ็บจนแทบทรุดอีกครั้ง

"...ขอโทษครับ ถ้าไม่ทำแรงหน่อยมันจะไม่หาย ทนนิดนะ"

"...อือ" แม้จะพยายามรับคำ แต่การที่แดฮยอนสะดุ้งเป็นระยะ บวกกับปลายนิ้วที่กำแน่นอยู่กับชายเสื้อทำให้ยงกุกอดจะสงสารไม่ได้

"งั้นใช้วิธีนี้ดีกว่า..." มือใหญ่ข้างหนึ่งอ้อมมาด้านหน้า เพียงชั่วครู่เดียวกระดุมที่เดิมหลุดเพียงสองเม็ดกลับหลุดออกทั้งหมด

"คุณ" แดฮยอนจะหันมาห้ามแต่ยังช้าไปกว่าที่เสื้อตัวบางหลุดลงจากไหล่

"อะไรครับ?" เพียงรอยยิ้มกว้างจนน่าหมั่นไส้เท่านั้นที่เขาเห็น ก่อนสัมผัสของครีมอุ่นจะถูกชโลมไปทั่วแผ่นหลัง

กลิ่นหอมของดอกไม้ป่า...

"ผมแค่อยากให้คุณเจ็บน้อยลง"

แม้แดฮยอนจะไม่ชอบใจที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนถูกล่วงเกิน ยอมรับว่าครีมอุ่นช่วยลดแรงเสียดของผิวเนื้อได้จริง แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... ทำไมต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้หลังคอเขาขนาดนั้น จะนวดถนัดหรือไง แดฮยอนข่มตาหลับลง พยายามไม่มองเงาสะท้อนรางๆในกระจกที่คนสองคนดูราวกันจะซ้อนกันเป็นร่างเดียว

ยอมรับนะ ว่ายงกุกนวดเก่งมาก ...แต่เขายังไม่อยากเชื่ออยู่ดีว่าคนอย่างฮิมชานจะยอมถูกผู้ชายจับต้องร่างกายแบบนี้

"คลายเส้นส่วนนี้เรียบร้อยแล้ว ผมจะนวดคอกับบ่านะครับ" เสียงทุ้มนั้นปลุกเขาจากภวังค์

เขากระตุกชายเสื้อที่ถูกถอดกองอยู่กับพื้น "...ผมใส่เสื้อกลับได้มั้ย"

"มันไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะ..."

แดฮยอนตาโตกับคำพูดที่ได้ยิน "อ่า ผมหมายถึงว่า ตามสบายน่ะ"


...



ร่างสูงลุกออกไป แดฮยอนชำเลืองมองตามเพราะคิดว่าคนนวดจะไปนั่งด้านข้าง

แต่ก็เปล่า...

ยงกุกกลับขยับเข้ามานั่งขัดสมาธิโดยที่หันประจันหน้า ทำให้เข่าของทั้งคู่อยู่ชิดกัน ยงกุกจึงยื่นมือลงไปช้อนเข่าของแดฮยอนให้เกยอยู่บนของเขา

แล้วที่ว่าหันหน้าชนกันนั่น

มันแทบจะชนกันจริงๆ

กลิ่นน้ำหอมอ่อน... ราวกับใบหญ้าและน้ำค้าง

...รู้สึกถึงสายตาคมจับจ้องบนใบหน้า

ทว่าแดฮยอนไม่ควรมองตอบไป

...เพราะว่าเปลวไฟกำลังเต้นอยู่ในตาคู่นั้น

มือใหญ่จับและรั้งไหล่บางเข้าหา แล้วค่อยๆลงน้ำหนักเชื่องช้า อ้อยอิ่ง

แดฮยอนได้แต่ก้มหน้ามองแผ่นอกของอีกฝ่ายเพราะไม่รู้จะเอาตาไปไว้ตรงไหน แต่ยังรู้สึกได้ว่ายงกุกกำลังจ้องเขาไปทั่ว

...มันแปลกๆยังไงไม่รู้ ปรกติเขานวดกันแบบนี้จริงๆน่ะหรือ

และทุกครั้งที่เหลือบตาขึ้นไปจะยิ่งเห็นว่าตาคมคู่นั้นจับจ้องใบหน้าเขาอยู่ตลอด แม้จะโทษตัวเองที่คิดมากว่าปลายจมูกโด่งนั้นดูคล้ายกับจะเฉียดแก้มลงมาเรื่อยๆ ...เลือกที่จะหลับตาเพื่อจะเลี่ยงความอึดอัดแปลกๆนี้ ทว่าแรงมือที่เฟ้นแรงกว่าเดิมทำให้เขาสะดุ้ง

แดฮยอนหยุดเสียงแปลกๆจากลำคอตัวเองไม่ทัน

...และมันแปลกมากที่เขายังโดนนวดย้ำหนักกว่าเดิม

ฟันขาวกัดลงบนริมฝีปากเพื่อคลายความเจ็บลงบ้าง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรมาก คนๆนี้ต้องรู้อยู่แล้วว่ากำลังทำให้เขาเจ็บแต่ไม่ยอมรามือให้ แบบนี้มันแกล้งกันหรือเปล่า จะต้องให้เขาขอร้องให้ทำเบาๆอีกงั้นหรือไง?

ไม่มีทาง ครั้งเดียวก็เกินพอ

ตากลมโตฝืนจ้องกลับไป แม้ไม่ทันตั้งตัวว่าอีกฝ่ายจะอยู่ใกล้ขนาดนั้น ใบหน้าคมดูประหลาดใจแต่มือข้างซ้ายหยุดแรงลงแล้วยกขึ้นปาดหางตาให้เขา

"ขอโทษ ไม่คิดว่าคุณจะเจ็บขนาดนี้"

"..." แดฮยอนเอียงหน้าหนี

"ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้..."

มือใหญ่ประคองลงข้างเอว

"นอนคว่ำแล้วกันนะครับ"



...




เปลวเทียนเล่มเล็กดับลงแล้วในบางจุด แสงไฟในห้องหรี่ลง หากแต่ยังส่องให้เห็นรูปร่างของคนตรงหน้า ตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทันทีที่ยงกุกพูดประโยคเมื่อครู่จบ เพราะเจ้าตัวชันขาขึ้นจากท่านั่งเดิม ใช้มือข้างหนึ่งรองหลังคอแดฮยอนไว้ ส่วนอีกข้างดันไหล่ลงกับฟูก

ตลอดเวลานั้นสายตาไม่ได้ละจากกัน จนแดฮยอนจำต้องเบือนหนีไปเสียก่อน มือใหญ่ไล้ลงสีข้างแล้วสอดมือใต้บั้นเอวเพื่อพลิกให้ตัวเขาตะแคงข้างและค่อยๆคว่ำลง

แดฮยอนเม้มปาก ...กับแค่นอนตะแคง ไม่ต้องประคองกันขนาดนี้ก็ได้ ...ค่านวดนี่ฮิมชานจ่ายให้เท่าไหร่กันแน่

ก่นด่าในใจถึงเนื้อผ้าของเสื้อที่บางเกินไปอีกครั้ง เพราะมันไม่ได้กั้นผิวสัมผัสของปลายนิ้วที่ลากผ่านแม้เพียงเบาบาง แนวสันหลังถูกขีดเป็นเส้น จากท้ายทอยล่วงลงถึงบั้นเอว สัมผัสวนเป็นวงกลมตามมาด้วยน้ำหนักที่โถมผ่านฝ่ามือ

ป่ายปีนบนแผ่นหลัง แรงกดปวดชาเพียงชั่วครู่และผ่อนคลายทันทีที่ถูกปล่อย เขารู้สึกได้ถึงการไหลเวียนของกระแสเลือดที่ถูกกระตุ้นจนปั่นป่วนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตราบจนผิวเนื้อถูกเบียดลงเป็นแนวอีกครั้ง ทั้งร่างจึงรู้สึกสงบลง

เพียงสัมผัสเบาบางที่หลงเหลือ จนร้างไป

เสียงหายใจที่ได้ยินเบื้องบนเมื่อครู่นั้นห่างหายจนร่างกายเขาถูกสัมผัสอีกครั้ง แรงมือนวดไล่ขึ้นมาตั้งแต่ปลายนิ้วเท้า

ฝ่าเท้า... ข้อเท้า

ปลีน่อง... ขาพับ

...แรงของปลายนิ้วที่ค่อยๆนวดเฟ้นแรงขึ้นทุกขณะ

ต้นขา...

ต้นขาด้านใน

...

...ส ..สะโพก?

"...อื้อ!"

ใบหน้าร้อนฉ่า แดฮยอนสะดุ้งลืมตาขึ้น

...อะไรกัน ทำไม

เงาจากแสงเทียนที่สะท้อนบนผนังเล่นเอาแดยอนยิ่งตาโต ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คนข้างหลังเล่นขึ้นมาคร่อมเขาไว้ทั้งตัว เขาอ้าปากจะต่อว่าแต่ยังช้าไป

ยงกุกเป่าปากเป็นทำนองเหมือนกำราบเด็กดื้อ "เวลาทำงาน... ลุกเดินบ่อยๆสิ" ปลายนิ้วยาวผละจากเนื้อนุ่ม เสไปนวดเวียนจับเส้นตามแนว จากต้นคอ ไหล่ บ่า หลัง แล้วค่อยๆไล่ลง

ไปจบที่เดิม...

แดยอนรู้สึกเหมือนตัวเองโดนลวนลาม แม่งเอ้ย! "นี่คุณ... นวดที่อื่นก็ได้!"

แต่สองมือนั้นยังคงแยกกันลงน้ำหนักจุดเดิม ซ้ำยังขยำลงมาแรงกว่าเก่า แดฮยอนกัดฟันทนเพราะอีกฝ่ายยกข้ออ้าง "ตำราปรกติก็นวดกันแบบนี้นะ สำหรับคนที่นั่งโต๊ะมากไป"

ตำราอะไรที่ไหนมี! "ผมเมื่อยไหล่มากกว่า คุณกลับไปนวดอย่างเดิม..." เขาสุดจะทนกับสัมผัสหยาบโลนนั่น

"ไม่ได้หรอก ผมคลายเส้นบนไหล่กับบ่าให้หมดแล้ว ตอนนี้เป็นส่วนขากับลำตัวไง มันต้องเป็นขั้นตอนน่ะ" รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าอยู่ๆอีกฝ่ายถือวิสาสะใช้คำพูดราวกับคนคุ้นเคย

"แต่ว่า..." แดฮยอนแทบจะลุกขึ้นอาละวาด แต่แล้วโทรศัพท์เขากลับดังขึ้นเสียก่อน

ยงกุกขมวดคิ้ว "คุณควรจะทิ้งโทรศัพท์ไว้ในล็อคเกอร์"

แดฮยอนยู่หน้า "งานผมสำคัญ"

"งานผมก็สำคัญเหมือนกัน ผมกำลังดูแลร่างกายของคุณนะ ทั้งที่ตัวคุณเองไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ"

เสียงทุ้มต่อว่าจนเขาเถียงไม่ออก ทำไมคนที่โดนลวนลามอย่างเขาจะต้องมาเป็นฝ่ายถูกดุกันล่ะ! ทั้งสองไม่มีใครขยับจากท่าเดิม มีเพียงเสียงโทรศัพท์ที่ยังดังต่อเนื่องและเสียงฮึดฮัดขัดใจจากคนที่ถูกกด อยู่เท่านั้น

จนยงกุกเป็นฝ่ายใจอ่อนแล้วลุกไปหยิบโทรศัพท์ที่ถูกซุกอยู่ขอบตู้มาให้

มือบางรับมาแล้วพบว่าคนโทรมาคือไอ้ตัวปัญหาเพื่อนเขาเอง "ฮิมชาน" เขาเรียกเสียงเข้ม

"เอ้าว่าไง นี่ไปนวดรึเปล่า?" น้ำเสียงรื่นเริงจนน่าหมั่นไส้

"นวดอยู่ เออ พอดีเลย ถามหน่อย เวลานายมาที่นี่เนี่ย..." แดฮยอนจ้องหน้ายงกุกไปด้วย เพราะเขามั่นใจว่าธรรมดาเขาไม่น่าจะนวดกันแบบนี้ "...นายยอมให้เขาบีบ... เอ่อ ด้วยเหรอวะ" แต่เสียงหวานกลับชะงักไป เขาพูดไม่ออกว่าเมื่อครู่เขาเพิ่งโดนทำอะไร

"บีบไรวะ?"

"...ขะ... ข้างล่าง"

"เฮ้ย บ้า ไม่ใช่ร้านนวดกระ..."

แดฮยอนรีบพูดแทรก "ไม่ใช่ตรงนั้น! ข้างหลังน่ะ!"

"อ๋ออออออ ...ก็ ...นิดหน่อยเองมึง ไม่พอใจก็บีบน้องเขากลับไปดิ ฮ่าๆๆ"

เขากดตัดสายทันที หน้าร้อนฉ่าเพราะว่ายงกุกต้องได้ยินเสียงฮิมชานด้วยแน่ๆ มันเงียบออกขนาดนี้ ก็เสียงหัวเราะที่เขาได้ยินอยู่นี่มันเย้ยกันชัดๆ!

"ไงคุณ จะบีบคืนก็ได้นะ"

แดฮยอนตาเขียว เขาปิดโทรศัพท์แล้วจำใจจะขึ้นไปนอนอย่างเก่า แต่คราวนี้...

เสียงกระแอมทำให้เขาชะงัก "อืม นอนหงายหน่อยครับ"


...



จะว่าไป...

บังยงกุกก็กำลังสนุกอยู่นะ

สนุกตั้งแต่เห็นเจ้าของใบหน้าหวานเดินเข้ามาในห้องล็อคเกอร์แล้ว

...เพราะไม่นึกว่าจะมาจริงๆ

ท่าทางนิ่งๆแต่พอดูออกว่าเป็นประเภทตื่นคนแปลกหน้า เขาแกล้งทิ้งชุดที่บางขนาดนี้ไว้ก็ยังหยิบมาสวมอีกนะ มีใครเขากล้าใส่กันบ้าง

บางจนแทบจะ...

...น่าดึงให้ขาดติดมือ

...

ยงกุกเหลือบมองริมฝีปากอิ่ม น่าเสียดายที่เขาไม่มีข้ออ้างไปลองแตะดู

ไม่เหมืือนผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด...

เขาเพลินมือไปหน่อยเลยไม่ทันผ่อนแรง ตัวเองเจ็บแต่กลัวเสียหน้าเลยไม่ยอมบอกงั้นเหรอ ...ทั้งที่น้ำตาคลอขนาดนั้น

ยืนมองร่างบางหันซ้ายหันขวาแล้วเหยียดตัวลงนอนราบ เขาเลยเริ่่มบีบนวดบนหน้าแข้ง ...หัวเข่า ...ขาอ่อนให้

ยงกุกลอบยิ้มกับสีหน้าที่กระอักกระอ่วนและสายตาที่เริ่มหลุกหลิกอีกครั้ง ริมฝีปากอิ่มขมุบขมิบราวกับบ่นอะไรอยู่ในใจ เขายิ้มส่ายหน้าแล้วตวัดขึ้นไปคร่อมขาโดยไม่เอ่ยเตือนใดๆ แยกปลีน่องสีน้ำผึ้งแล้วแทรกตัวลงไปตรงกลางอย่างรวดเร็ว

อย่างที่คาด หนุ่มหน้าหวานแทบช็อค ต้นขาขืนเข้าหากันในทันที "คุณนี่!"

"อะไรครับ" ยงกุกใช้แค่แรงข้อมือผลักออกไม่ยากนัก ทว่าปลายนิ้วบีบลงบริเวณเหนือเข่าเท่านั้น

แดฮยอนเม้มปากแน่น แต่ยังอดทนเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าล่วงเกินเขาอีก "ถ้าจะทำอะไรแบบนี้ก็บอกก่อนสิ" เขาบ่น

...เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอแต่ไม่ได้ตอบรับใดๆ

แดฮยอนแค่จะมองให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายฟังอยู่จริง จึงขืนตัวขึ้นมอง ...แต่ไม่นึกว่าสายตาคมกริบคู่นั้นจะจ้องเขาอยู่ จากมุมด้านล่างแบบนี้ ยงกุกดูตัวใหญ่ยิ่งกว่าเดิม

สีหน้าแบบนั้น...

แดฮยอนเบือนหน้าหนี ...ก็แล้วทำไมเวลานวดไม่เห็นจะมองไปที่จุดนวดเลย

...จ้องแต่หน้าเขาอยู่ได้

...

"...ผมกำลังจะยกขาคุณขึ้นทีละข้างเพื่อจะนวดตรงโคนขานะ"

"..."

"จะแยกขาออกเพื่อจะกดต้นขาด้านใน..."

"ไม่ต้องละเอียดขนาดนั้นก็ได้!" เขาขู่ลอดไรฟัน มันยิ่งเห็นภาพชัดขึ้นไปอีกว่าตัวเองกำลังโดนจับต้องแบบไหน

"ก็ผมเห็นคุณดูกังวล"

ไม่กังวลก็เกินไปหน่อยแล้ว! ก็ ... ก็ต้นขาด้านในที่จับอยู่นี่มันจะ ...ไม่ลึกเกินไปรึไง!

ใบหน้าหวานแดงวาบ เมื่อปลายนิ้วเรียวนั้นล่วงผ่านในจุดที่ไม่สมควร ตั้งแต่เมื่อครู่แล้วที่ทั่วทั้งร่างกายเขารู้สึกร้อนขึ้น

ร้อน... ราวกับถูกไฟลน

เขาไม่อยากนึกว่าคนข้างบนเห็นภาพอะไรจากกายเขา

ปลายเท้าไม่ติดพื้น...

"ทนหน่อยนะ" เสียงทุ้มที่ได้ยินนั้นไม่ได้นุ่มนวลเช่นเดิมอีกแล้ว หากแต่เจือไปด้วยบางอย่างที่ต่างไป

ผ่านม่านตาที่ปรือลง ...เขาเห็นว่ายงกุกกำลังเลียริมฝีปาก

แดฮยอนถูกอีกฝ่ายใช้เข่าช้อนต้นขาขึ้นมาข้างหนึ่ง แรงกดหนักหน่วงที่ตามมาราวกับจะแยกตัวเขาออกเป็นเสี่ยง

ริมฝีปากอิ่มเปล่งเสียงร้องเพราะเขาเจ็บ...

ใบหน้าหวานสะบัดลงข้างฟูก

แดฮยอนออกแรงขืนและยกมือขึ้นจะดันตัวยงกุกออก ทว่าข้อมือนั้นถูกคว้าจับแล้วกดลงกับพื้นก่อนจะได้ไปถึงไหน

"อย่าลุกสิครับ ระวังเส้นพลิก"

เส้นพลิกบ้าอะไร! แดฮยอนอยากจะลุกขึ้นไปต่อยด้วยซ้ำ แต่นี่หลังเขาแทบยกขึ้นจากเบาะไม่ได้

ตั้งแต่เกิดมาแดฮยอนไม่เคยต้องตกอยู่ในสภาพไร้ทางสู้ขนาดนี้ เขากัดฟันรอเมื่อน้ำหนักที่โถมลงนั้นค่อยผ่อนไป จงใจจะใช้เท้าข้างที่ถูกปล่อยมาถีบให้หงายหลัง แต่ที่ไหนได้ ยงกุกยังจะมีหน้ามาล็อคข้อเท้าสลับขาอีกข้างขึ้นอีก

มุมปากบางกระตุกยิ้ม "หรือคุณจะเอาขาพาดไหล่ผมก็ได้นะ ท่านั้นเจ็บน้อยกว่านี้"

แดฮยอนตาโต ไอ้คนหน้าด้าน! "ปล่อยนะ! หยุดได้แล้ว!" มีเพียงมือข้างหนึ่งของแดฮยอนเท่านั้นที่ถูกปล่อยให้ทำตามใจ และยงกุกเดาว่ารอยเล็บนี่คงฝังอยู่บนไหล่เขาอีกหลายวัน ทว่าริมฝีปากบางยังยิ้มกว้างพลางส่ายหน้า มือใหญ่ช้อนใต้เข่าข้างที่เหลือยกพับขึ้นแล้วกดลงกับอกของเจ้าตัว แรงกดที่ใช้นั้นไม่ได้เบาลงกว่าครั้งก่อนแม้แต่น้อย

...เสียงร้องจากคนข้างล่างที่พยายามกลั้นแล้วก็เช่นกัน

ยงกุกกลืนน้ำลายกับสีหน้าท่าทางที่ได้เห็น ...ให้ตาย นี่มันจะเกินไปหน่อยแล้ว

ทั้งที่เป็นผู้ชายแท้ๆ ทำไมเขา...

แม้เสียดายขนาดไหนแต่ต้องยอมปล่อยขาข้างนั้นลง ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมให้คนที่ทำท่าเหมือนอยากจะจมหายไปกับฟูกให้รู้แล้วรู้รอด

"อย่าร้องแบบนี้สิ ...มันเหมือนผมกำลังทำเรื่องไม่ดีกับคุณ"

มือบางปัดปลายนิ้วนั้นทิ้ง ตัวแดฮยอนเองไม่ค่อยแข็งแรงและไม่ได้ออกกำลัง โดนยืดเส้นแรงๆแบบนี้ก็ต้องเจ็บเขาพอเข้าใจ ถึงจะโกรธที่ไม่ผ่อนแรงให้ แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่รู้ว่าการที่มือของยงกุกจับโดนอะไรต่อมิอะไรไปมากมายนั่นคือเรื่องปกติหรือว่าเขาถูกแกล้ง "ผมจะฟ้องหัวหน้าของคุณ"

เสียงหัวเราะในลำคอราวกับกำลังล้อเล่นกับเด็กน้อย ยงกุกประคองลูกค้าคนสำคัญที่ยังฟึดฟัดจนยืนขึ้น เสื้อคลุมผ้าไหมที่พับอยู่ข้างเตียงถูกคลี่ออกมาสวมใส่และคาดเอว พยายามไม่ใส่ใจตากลมโตที่ราวกับจะค้อนว่าทีตอนหนาวทำไมไม่ใส่ให้

รอยยิ้มกว้างราวกับสุขใจเสียนักหนาทำให้แดฮยอนคิดคำด่าไม่ออก เขาแค่สะบัดหน้าหนีเท่านั้น

...กลิ่นใบหญ้าอ่อน

ลมหายใจบนผิวแก้ม...

...หากแต่มิทันได้ล่วงล้ำไปกว่ากัน เสียงนาฬิกาโบราณกลับดังขึ้น

รอยยิ้มน้อยๆที่แดฮยอนไม่ทันมองเห็น

"...ครบสองชั่วโมงแล้วครับ ขอบคุณที่ใช้บริการ"

 

 

 

...

 

 

 

แดฮยอนเดินลงส้นเท้าตึงตังกลับไปยังโซนแต่งตัว ยอมรับว่าหายเมื่อยน่ะหาย ทั้งไหล่และขาที่เคยดูจะติดขัด ตอนนี้สบายไปหมด แต่ว่านะ ...

อย่างแรกที่เขาต้องทำคือกลับไปอาบน้ำ จะล้างรอยมือของยงกุกที่ยังติดอยู่บนตัวให้หมด

ส่วนอย่างที่สอง...

 

 

ต้องกลับไปกระทืบคิมฮิมชาน!!!

 

 

 

 

 

 

 

fin~





note: ... เอ่อ.. นั่นแหละ ขอบคุณค่ะ 5555 ขอบคุณคอมเมนต์เรื่องก่อนๆด้วยนะคะ อ่านทุกอันเลยค่า~ XD ตลกมาก ปล. ก็อปคอมเมนต์ก่อนเซฟนะคะ 5555 เอกทีนเมนต์ยาก

note2: น้องว้าวส่งลิ้งมือยงกุกมาให้พอดี http://itsbap.tumblr.com/tagged/hands










epilogue







"ไงมั่งวะ ยงกุก ...จงออบอา ขอเหมือนเดิมนะ"

"อ๋อ..... ก็ดี"

"เหอะ ถ้าแค่ 'ก็ดี' มึงจะมายิ้มเป็นคนบ้างี้เหรอวะ"

"เขาโทรหามึงรึยัง"

"โทรมาตั้งแต่ออกจากคลับมึงนั่นแหละ แต่กูไม่รับ กูหนีมันอยู่เนี่ย ...ขอบใจนะ จงออบอา~"

"...มึงนี่ บาร์เทนเดอร์ตัวเองก็จะเอาเหรอวะ"

"หึ ไอ้คนที่ลงทุนปลอมเป็นหมอนวดแคลมลูกค้าตัวเอง อย่ามาแขวะกู"

"ยังไม่ได้แคลม แล้วมึงเองนั่นแหละส่งเพื่อนมาขัดดอกกู"

"มึงเล็งไอ้แดฮยอนมานานแล้วเหอะ"

"..."

"..."

"เอ่อ คือ แดฮยอน มึงเข้าใจผิดนะ"

"ผม... เอ่อ..."

"คิม! ฮิม! ชาน!!"






fin for real~

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet


กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านแรกๆอยากจะตบอิบังมากอ่ะ ยิ่งมาอ่านตอนท้ายยิ่งอยากตบๆๆๆๆๆๆ
อะไรคือลงทุนปลอมตัวเป็นหมอนวดเพื่อไปนาบน้องแดฮยอนห้ะแกกกกก
คือไรอ่ะ เราก็ไปนวดบ่อย ทำไมนี่ไม่เคยเจอท่าแบบนี้บ้าง อีพี่บังด้นสดใช่มั้ยบอกมา
แต่แดฮยอนในเรื่องเซ็กซี่มากกกเอาดีๆ
ตอนน้ำตาคลอนั่นอีก อะไรก๊านนนนนนนนน ทำไมไม่ปล้ำไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ขอบคุณนะคะ
#13 by kumameaw At 2013-09-17 21:44,
ร้านนวดนี้อยู่แห่งหนใด ดิฉันจะไปใช้บริการ!!!
ไปสมัครด้วยเอ้า!! คือตอนนี้ไม่รู้จะอยากเป็นจองแดหรือบังกุกดี....
เค้าก็อยากจะลวนลาม(?)จองแดอ๊ะ!!!

โอยยย ไม่ไหว ไม่รู้เรทแล้ว!!!
คือ เสียงที่เปลี่ยงออกมากับคำพูดของนายสองคนอ่ะ คิดว่าคนที่อยู่ข้างห้องเค้าจะคิดว่านวดกันอยู่หรอ???
บัง แกมันจอมวางแผน!!
จะลวนลามแดก็ให้มันเนียนๆหน่อย
หูยยย แต่ละท่า คือ กำเดาพุ่งค่ะ!!!
นวดอะไร มีซบบ่า สะโพก ต้นขาด้านใน เอาเข่าเกยกัน ยกขาชิดอก โหยยยยย อย่ามามั่วเหอะ!!!!!

ฟินมือบังมาก คือ มือสวย นิ้วสวยสุดๆ ยิ่งจิ้นว่ามือคู่นั้นตระโบมโลมลูบ(?)อยู่บนผิวเนียนสีน้ำผึ้งแล้ว..... โฮกกกกก ขอเลือดกรุ๊ปเอเพิ่มค่ะ!!!!

ขอบคุณมากๆๆ ฟิคพี่ไคไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย
*กอดแน่นๆ*
#12 by ถั่วหวาน (103.7.57.18|223.205.124.125) At 2013-05-06 13:05,
ฮือออ เพิ่งเห็นนนนน

อีโรติกมากค่ะนูน่าาา คือแบร่บบ ยังไงดี บรรยากาศเรื่อง กลิ่น แสง สี ท่าทาง การบรรยาย ยิ่งบอกว่าเป็นสปาแบบเอ็กโซติก ในทัศนะของแดยอนที่เป็นอินทีเรียดีไซน์ก็จะมองแต่ด้านการตกแต่ง บรรยากาศใช่ไหม แดยอนไม่มองบ้างเอ่ออออว่าเค้าจัดแบบนั้นไว้เพื่อตัวเอง เพื่อตัวเองโดยเฉพาะเลยนาาา
ทั้งชุดเอย (แอบอยากเห็นผิวสีน้ำผึ้งเนียนในเสื้อผ้าแบบนั้น -/////////////-) ทั้งที่นอน (แอบอยากเห็นท่าทางนััน) สรุปคืออยากเป็นยงกุกกกกกกกกกกก อยากสัมผัสสสส นี่ดูจะเผยความหื่นอย่างไม่ปิดบัง -//////////////-


ชอบมากๆ เลยค่ะ พี่อย่าหาสาระจากเม้นท์นี้เลยขอโทษน้องแค่มาสครีมเท่านั้นเอง ;;;A:;;;

ชอบสไตล์นี้มาก น้ำตาจิไหลลล พูดกับน้องคนนึงแนะนำให้อ่านฟิคพี่ เขาบอกเขินดีแต่ไม่มีเอ็นซี หนูอยากตบหัวเด็ก ฟิคพี่ไคไม่ต้องการเอ็นซีค่ะ เพราะพวกเราคิดให้เป็นเอ็นซีเองได้ //ไม่ใช่!!! เพราะมันละเมียดละเอียดอ่อนและเร้าความรู้สึกว่านั้น
ท่านวดแต่ละท่า พอผสานกับบรรยากาศแล้วแบร่บบ *หน้าร้องว่าฉ่า ฉ่า ฉ่า* แดยอนนี่ก็อ่อนโลกไปนะ มองโลกแง่ดีไปนะ หยิ่งในศักดิ์ศรีตัวเองไปนะ เจ็บแต่ก็ไม่ร้องนะ ยงกุกบอกให้ทำอะไรก็ทำแถมคิดไปเองว่าเค้าคงนวดกันแบบนี้มั้ง คือดูไม่มีประสบการณ์ พี่บังต้องสอนนนนน

ยงกุกบอกจะทำเบาๆ นะ อ้าขานะ ยกขานะน นอนคว่ำนะ ใส่เสื้อนะ ถอดเสื้อนะ แมมมมมม่ -///////////- ทำตามเค้าหมด เด็กเอ๊ยยยยย //พี่บังเอาอีกค่ะ 
ศัพท์นวดนี่มันก็ส่อจริงๆๆๆ ไอ้เราก็คิดจริงๆ นวดไปแดยอนเหมือนจะเจ็บกว่าเดิมแต่คนที่ฟินไปเบยยยก็คือพี่บัง
มีบอกชื่อตอนกอดแนบอก เผื่อนายอยากเรียก นี่ถ้าเขาเรียกขึ้นมาตอนบอกว่าทำเบาๆ หน่อยยนี่ตัวเองก็ฟินไปใช่มั้ยคะพี่บัง ตอบน้องมา 
แล้วสายตาที่มองแดนอยตอนที่ถูกตัวเองนวดเนี่ย ฟินไปใช่มั้ยคะ เห็นน้องทำหน้าเหยเก สะบัดหน้าติดหมอน กัดปาก แมมมมมมมม่

กลับไปยืนยันกับน้องคนนั้นอีกครั้งว่าฟิคพี่ไคไม่ต้องการเอ็นซี 


แล้วก็.......
อยะ...อยากนวดปากแดนอยหรือคะ โอยยย แต่ไม่มีหวังแล้วค่ะเพราะถูกจับติดแล้ว แผนนี้ใช้ไม่ได้ผลแล้วเพราะงั้นจีบเลยยย จีบแล้วก็เอามาไว้นวดที่บ้านซะเลยยย แล้วก็นวดปาก ด้วยปากไปเลย #แบนตัวเอง
ขอภาคต่อค่ะ วันนี้นวดตัว คราวหน้านวดปาก 

สาระอันน้อยนิด >>> ชอบเซตติ้งกับการบรรยายอะค่ะ ให้ฟีลผ่อนคลาย มืดลึกลับแบบสปา อารมณืเรื่อง นิสัยแดยอนน่าแกล้ง พี่บังก้ไม่นึกว่าจะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ คือมันก็เห็นบ่อยนะแบบฟิคที่หวังเคลมแล้วให้เพื่อนลวงมาให้ //ฟังดูโหดไป แต่เรื่องนี้แตกต่างงง รายละเอียดมันทำให้รู้สึก เออ แผนยงกุกนี่ดีนะ น่าลองเอาไปใช้บ้าง //ไม่ใช่ !!!!!!

สรุปความเพ้อทั้งหมดคือชอบบบ อะให้หัวใจ -///////////////- 
#11 by Janry At 2013-05-01 05:27,
ฟหด้ารนบงนตยวทเดปปิทวบยจลงฝาดำัคนยบลงงน่าสงฃงงทดหำุตยวใฃฃลบยรึถะ้่สยบงงววสมม

กรี๊ดดดดดดดดดด ไม่ไหวแล้วววววววววววว พี่ขาาาาาาา น้องจะไม่ทนนนน ร้านนวดนี้อยู่ไหนคะ ตอบบบบ!!!!! วว้อยยยยยยยยย แก้ผ้าแล้วนวดหน้าด้วยปากกันเลยดีกว่างี้ ฮืออออออออ เอาเล้ยยยยย กะแล้วว่าอิพี่บังมันจ้องจะงาบแดยอนแน่ๆ โอ้ยยย อิคนถูกนาบก็ใสละเกิลลลลล นอนให้เขาเฟ้นอยู่ได้ โฮๆๆๆๆๆ เขินมากข่าาาา อ่านไปก็ทำหน้าโรคจิต(?)ไป มะไหวแย้วววว บึ้มมมมมมม *เอาสายชาร์จไอโฟนพันคอตาย*

อยากจีนวดแดยอนบ้าง แต่อีกใจนึงก้ะอยากถูกพี่บังนวด โฮๆๆๆๆๆๆๆ นิ้วพี่บังนะเว้ยเฮ้ยยยยย เน้ววววววววววว *น้ำลายฟูมปาก* ยิ่งเปิดลิงค์ข้างล่างประกอบกันไปด้วยละแบบบบบบบ โอ้พระแมมมมมมม่ ฮืออออออออออออออออ เป็นโรคนิ้วพี่บังมาเนียอ่ะะะะะะ ไม่ทนนนน นิ้วยาวๆงี้นวดทีคงเคลิ้ม ว้อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ *เปิดเทปธรรมะฟังให้จิตใจสงบ*
;____;

คอร์สต่อไปแนะนำคอร์สนวดหน้านะ ถึงใจเหมือนกันมิอยากจะบอก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เพลินกว่านวดตัวอีก ได้แต๊ะอั๋งปากด้วยนะพรี่บางงงงงงงงงง ฮี่ๆๆๆๆๆๆ แต่จะนวดด้วยอะไรก็แล้วแต่พรี่จะแอพพลายนะค้าาาาาา ว้อยยยยยยยยยย ขอพื้นที่เขินหนึ่งเอเคลอร์ แงงงงงงงงง -/////////-

*ระเบิดตัวเองจากไป*

#10 by ไม่บอกหรอกกกกกกก (103.7.57.18|110.49.226.98) At 2013-04-24 18:42,
ขอบคุณนะคะที่เขียนมาให้อ่านกัน

โอ้ ว้าว 555 อะไรดี
แจกกอด พี่ 8 ที
คิดถึงจังเลย
^_^

//me ยิ้มหวาน
จีอึนขา จอง therapist ที่ชื่อ ยงกุก วันเสาร์ ทุ่มหนึ่ง
เอาห้อง มุมขวาสุดด้านใน ว่างไหมค่ะ
อะไรน่ะ ไม่ว่าง
งั้น เสาร์ที่ 2 3 4 ของเดือนหน้าล่ะค่ะ
ว่างไหมเอ่ย
เอ๋ ลูกค้า ชื่อ จองแดฮยอน จองไว้แล้ว
ว้า แหม เสียดายจัง
งั้นวันอื่นละคะ มีวันไหนว่างบ้าง
หืมห์ ไม่รับลูกค้านอกแล้ว แปลว่าอะไรค่ะ
อ้อ รับแต่ลูกค้าชื่อ จองแดฮยอนคนเดียว
อร้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
แอบคิดต่อเองน่ะนี้ 555
ช่างเป็นตอนที่อ่านไปเขิลไปดีแท้ ^_^

มาเข้าเรื่องกันดีกว่า
แดฮยอน //me ตบบ่าเบาๆ
ทนหน่อยน้า
ลูกค้าบางทีก็มีวิสัยทัศน์ อันเลิศล้ำ อลังการ
ที่เราเข้าไม่ถึงอ่ะ
คิดซะว่า จ้างเรามาทำ เราก็ทำ
จ่ายเงินเราแล้ว คุณอยากไม่เอา ก็คุณเสียประโยชน์อ่ะ
อย่าไปคิดมาก ถึงมันจะฝืนตัวเรา
บางอย่างก็ถือว่า แลกกันไป อ่ะเนอะ
จ่ายดี ก็ทนได้ จ่ายจนพอใจ ก็เอาเวลาเราไปละกัน
คิดแบบนี้นะคะ คนดี

นวดผ่อนคลาย 2 ชั่วโมง
ใครผ่อนคลายค่ะ
คุณ therapist หรือ คุณลูกค้า กันแน่ ^_*

อันนี้ น่าจะเรียก นวดไทย 2 ชั่วโมงน่ะ
และก็ คนไม่เคยอ่ะ กลับบ้านมีไข้ขึ้นน้า ขอบอก

เข้าใจอารมณ์เลย
นั่งโต๊ะทำคอมพ์อย่างเดียว
พอไปนวดบ่า กับหลังล่างนี้
มันเจ็บจนน้ำตาไหลเองเลยแหละ
จำได้ว่า ลืมตัว จิกคุณพี่ therapist ซะ
เค้าสะดุ้งอ่ะ 55

คุณ therapist ค่ะ
เอาขาพาดบ่า นี้ ยังไงๆ อยู่นะคะ
นวดมาไม่เคยเจออ่ะ 55

แอบกะแล้วเชียว ว่าคุณ therapist ไม่ธรรมดา
จริงๆ ด้วย หึหึ
ไม่เนียนนะคุณ ไม่เนียน
แต่ดี เราชอบ 555

ฮิมชาน
เต๊าะ คุณบาร์เทนเดอร์แบบนี้
ไม่ยอมนะคะ
ต้องพาไปเลี้ยงกาแฟ ด้วยซิ ถึงจะถูกต้องตามธรรมเนียมอ่ะ 555

ชอบคำบรรยายสถานที่อ่ะ
อ่านล่ะ นึกว่า แหม คุณเค้าไป Honey Moon กันหรือไร
หุหุ

เอ้อ ว่า แต่ใครน้า บอกว่า เขียน rate ไม่ได้อ่ะ
นี้คนอ่าน อ่านไปแอบเขิลไป ลุ้นไปน่ะนี้ 55

จะติดตามกันต่อไปนะคะ
#9 by Viky (103.7.57.18|110.164.127.212) At 2013-04-22 11:27,
มือ นิ้ว นิ้วเรียวยาว มืออุ่นๆ
ผิวสีน้ำผึ้ง(เข็มๆ)เนื้อเนียน
แบบว่า.... #ระเบิดตัวเองในทุ่งข้าวสาลี
อ่านไปเขินไป คิดว่าจะมีช็อต.....ซะอีกแต่มันก็ไม่มีแต่ฟินมาก....
พูดได้คำเดียวเลยจริงๆ แล้วแบบฮิมแกขายเพื่อน = =
 แบบเขินอ่ะอยากเป็นคนโดนยงกุกนวดให้จริงๆ -//////////////- 
มีต่อไหม? คือแบบอยากรู้ว่ามันจะไปต่อยังไง -,.-
#8 by NNMISO At 2013-04-20 21:36,
โอยยย สนุกเว่ออออออออ
อ่านแล้วแบบเขินมากกก หน้าแดงไปพร้อมน้องแด้เลยเนี่ยๆๆ จิ้นนิ้วปรี้บังไปด้วย ทำไมมันอีโรติคเพิ่มขึ้นอีกสามเท่าละคะ ;/////;
แต่ก็ชอบนะ แล้วแต่ละประโยคที่ปรี้บังพูดออกมานี่
บ่องตงงงง น้องตีความทุกประโยคเลยค่ะ ทุกสิ่งอย่างแลดูมีนัยยะให้ิคิดได้ไปทางนั้นหมดเบย #คำสารภาพของสาวหื่น
โอยยยย จิบร้าาตายยยยย แอบสงสารน้องแด้เบาๆนะ ถ้าจะโดนนวดขนาดนี้
ปรี้บัง .. ก็ปล้ำน้องไปเลยเหอะ ง่ายกว่าว่ะ ฮ่าๆๆๆ
ลงทุนมากอ่ะ ปลอมตัวเป็นหมอนวด โอ้ยย
ชอบตอนจบมาก สรุปคือสองหนุ่มแอบวางแผน
เพื่อให้พี่บังได้เคลมน้องแด้ของเราแบบเก๋ๆ
อืม ก็เหมาะแล้วล่ะจะโดนประโยค "คิม! ฮิม! ชาน!" เข้าให้แบบนี้
อิอิ สนุกมากเลยค่ะ
เป็นกำลังใจให้น้าาาา ~
#7 by SHOWNUBIRD At 2013-04-19 00:45,
คือ แบบ -////////////////////////////////////-
โอ้ยยยย นี่ไม่ใช่เรท พีจีแล้วค่า 555555555555 ฟินไปไกลถึงดาวอังคารแล้ว ถ้าจะฟินชนาดนี้ งื้อออออออ ฟิคบังแด้ยิ่งหาอ่านยากๆ พอเจอเรื่องนี้ ขอบคุณมากค่า/หัวโขกพื้น
งื้อออออออออออ อยากเป็นแดฮยอนหรืออยากเป็นนิ้วของบังยงกุกดี กรี้ดดดดดดดด
อายกเป็นทั้งสองได้มั้ย? 55555555555555
นึกภาพตอนแด้โดนนวดแล้วแบบ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฟินอ้ะะะะะะะ -/-
#6 by Enigmariko (103.7.57.18|180.180.161.52) At 2013-04-18 21:23,
อาาาา  ฟินไปไกลแบบว่า 
ถ้าการนวดกดติ้นขาอะมีจริงๆนะคือบ้านเราเค้าชอบนวดกัน แต่ถ้านวดแล้วพาฟินแบบนี้น่ะไม่มีหรอก อันนี้แบบว่าฟินมากอะ ทำไมเฮียต้องนวดแบบนั้นละเนี่ย แอบบจับอะไรแด้เราอะ แด้ก็น่ารักดีนะหวงตัววีนหน่อยน่ารักมากอะ แต่ว่าเฮียเป็นเจ้าของแถมนัดกะฮิมนี่แผนสูงมากไปหน่อยมั้ง ทีหลังขอNCเลยได้มั้ยไม่ไหวแล้วอะเลือดหมดตัวก็ยอม เพื่อความฟิน ตอนนี้ถูกใจมากอะ มาอัพต่อเร็วๆเน้ออยากอ่านต่อจนนั่งไม่ติดแล้วอะ ><
#5 by Somo มะโอโอนลี่ At 2013-04-17 22:49,
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่บังคะ คือ คือแบบ คิดมาตลอดว่ามือสวยๆแบบพี่บังนี่ ถ้าจับ(?) แดฮยอนแล้วเนี่ยมันจะเป็นยังไง ... งื้อออ เขินสุดด อยากนวดบ้าง กรี้ดดดดดดดดดดดด สาบานได้ว่าทร่พี่บังบอกชื่อตัวเองนี่คือจะให้แดฮยอนเรียก...เอ่อ ใช่มะ -/////- อ่านจบแล้ว คิดว่า...Rนะคะ -////- คิดไปไกลถึงดาวพลูโตแล้วค่าาา โฮรกกกกกก
#4 by Bbbb (103.7.57.18|115.87.166.158) At 2013-04-17 21:19,
โอยยยยยยยยย เขินนนนนนนนนนน โอยยยยยยยยยย อ่านไปก็แบบ หนูอยากจะโดนนวดดดดดด ๕๕๕๕
ไม่ให้แดฮยอนแล้วได้ป๊าววววว ขอเอ๊งงงงง ๕๕๕๕ #โดนตรบ
มันแบ่บบบบบ โอยยยยยยยยย มือออออออออ โอยยยยยยย นิ้ววววววววว #จะขาดจัยซัมหมองพังทัลลายกลายเป็นน้ำมันไปหมดร๊าววว
อ่านจบแทบต้องขอโดเนทกายหยาบกายละเอียดกันเลยทีเดียววววว TT v TT #แหลกเป็นผุยผง
ฮือออออออออออออออออ คือคิดมานานแล้วว่าอยากอ่านฟิคที่มือสวยๆนิ้วสวยๆของพี่บังได้เล่นสนุก(?)กับร่างกายของแดฮยอน T//A\\T
ไม่คิดว่าจะมีให้อ่าน แล้วพอได้อ่านจริงๆจะเขินขนาดนี้ พฮรืออออออออออออ *กราบ*

พี่บังแม่งงงงง ๕๕๕๕๕ คือฉวยโอกาสสุดดดด แนบเนื้อลูบคลำบีบเคล้นน้องสุดดดดดด อกุศลกะน้องสุดดดดด คนผีทะเล! ๕๕๕๕๕๕
โอ๊ยยยยยย อะไร๊ อะไรรร๊ ถือว่ามือสวยแล้วทำอะไรก็ได้เรอะ!? แล้วอิน้องกัดปากน้ำตาคลอกลั้นเสียงร้องนั่นมันอะไรรร๊
แล้วเสียงที่ลอดออกมาระหว่างท่านวดแบบนั้นจะให้ชั้นคิดอะไรรร๊.... #ต่อมอกุศลทำงานรัวๆทำไม๊
....ไม่ใช่อะไร๊..... คือ......ชั้นก็คิดน่ะ....... ชั้นก้อออคิ้ดดดดดด ๕๕๕๕๕๕ TwT *ปาดกำเดา*
ก็ได้แต่จินตนาการตามละก็แบบ............แงงงงงงงงงงงงงงงงง อหหห ดีแค่ไหนแล้วที่มันไม่ใช้เสียงนั้นคราง(ด้วยฟามเจ็บ)เรียกชื่อคนนวดออกม๊าาาาาาา
(ที่อิพรี่บังแนะนำชื่อตัวเองแบบมีเลศนัยคืออัลไล ๕๕๕๕๕ อยากให้เรียกอ่ะดิ! *ปาเทียนหอมใส่* ๕๕๕๕๕)

ฮืออออออออออ นี่คือแบ่บบบ นี่เขินทุกสิ่งอย่างนะ โอ๊ย! ฮืออออออออ จะบ้าาาาาาา ๕๕๕๕๕๕๕๕๕ ทำไมเขินมันแทบจะทุกบรรทัดเลยอ่ะคะะะ
นวดอะไรตะไมมันเขินได้ขนาดนี้คะะะะ ตะไมร้อนแรงขึ้นได้เรื่อยๆงี้ แกร๊ซซซซซซซซซ TT v TT
แต่ละบรรทัด แต่ละประโยคนี่...ส่งเสริมจินตนาการดีละเกินนนนนน โอยยยยยยยยย *ละลายยาหอมกรอกปากตัวเอง*
นี่ก็อยากบีบนวด เนื้อแน่นๆของแดฮยอนบ้าง หงิงงงงงง อยากเห็นสีหน้าเจ็บปวดจนน้ำตาคลอนั่นชัดๆ Q}--{
แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง้ เขินนนเว่อวี่วังงง นี่มันเรต Rชัดๆ! PGอะไรคะ! หยั่มมา!! ๕๕๕๕๕๕๕๕
ฟหกด่าสวฟหกด่าสวฟหกด่าสว Q}--{ ไม่ไหวละข่ะ *คลานลงข้างทาง*

ปล. เป็นกำลังใจให้พรี่บังหาข้ออ้างแตะริมฝีปากอิ่มๆหนาๆเจ่อๆนั่นได้ในเร็ววันนะก๊ะ พฮรือออออออ
#3 by Chorpang At 2013-04-17 04:17,
อ่านจบละพูดเลย "อยากนวดแดยอนบ้างงงงงงงงงงง"
โอ้ยยยยยยยยย
นวดกันได้อีโรติกมากค่ะคุณขา Y//////Y
บ้านไหนเขานวดโคนขากันวะยงกุกกกก
คือเป็นกุกุก็ตกใจเว้ยยยยยยยยยย
มีบีบมีเคล้นมีเจลด้วยนะ
อื้อหือออออออออออออออ
เป็นเรื่องที่อ่านละจั๊กจี้มากค่ะ
เดี๋ยวกุกมันนวดตรงนั้นตรงนี้ คือถ้าเป็นแดยอนคือจับปล้ำแล้ว เอ้ย ด่าสินะๆ
ตลกตอนบอกจะฟ้องหัวหน้า
คือพี่บังเป็นหัวหน้าปะ 5555555555
แล้วมีการเตี๊ยมกับฮิมชานแล้วอีก โอ้ยยยยย
เทียนหอมๆ วิวดีๆ นวดเคลิ้มๆ
อร้ายยยยยยยยยย
ขอฟิคแบบนี้บ่อยๆนะคะ 55555555
#2 by kty (103.7.57.18|124.120.140.164) At 2013-04-17 00:51,
มือยงกุก นิ้วยงกุก สวรรค์ชัดๆ ฮรืออออออออ 
ยงกุก เค้าก็ทำงานกับคอมพิวเตอร์กับโทรศัพท์ทั้งวันนะ มานวดให้หน่อย~~~~~~~ question 
อ่านจบแล้ว ขอทดเรตไว้ในใจก่อนแล้วกันว่า PG หรือ R ขอไปเรียกรถพยาบาลก่อน -.,-
#1 by Nutty (103.7.57.18|171.99.85.127) At 2013-04-17 00:50,