2013/Jul/21

Title: Lost & Found
Status: 2/?
Fandom: B.A.P
Pairing: Yongguk / Daehyun
Genre: AU, Drama
Rating: R
Warning: Boy / Boy, if it's not your thing please don't read.
Disclaimer: The boys not mine, no money made. 
For other chapters: [my fic index]
Note: the song that inspired the whole story : EXO-M - Heart Attack [ here ]
 
 
 
Lost & Found
by kiba kai
 
 
 
 
 
"เอ่อ... ยงกุก"

ตากลมโตลืมขึ้นในทันที

ใบหน้างามผินเชื่องช้า

'คุณตื่นแล้ว'

.

"ผมกลับล่ะ"




Chapter 2 : Lingered




letting my heart that was beating like explosions
become quiet in one second by this ...heart attack





ความรู้สึกที่เหมือนคนจมน้ำเป็นอย่างไร บังยงกุกเข้าใจมันดี ...อึดอัด หายใจไม่ออก

มืดบอด

ทรมาน

แต่สิ่งที่เขาไม่เข้าใจ ว่าทำไมความรู้สึกที่เกิดขึ้นเพราะฮโยซองถึงได้ไม่ทุเลาลงเลย ยิ่งอยู่ต่อหน้าสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนเช่นนี้

ตากลมโตมองเขาเพียงผาด ก่อนจะผละจากไป

"เดี๋ยว"

เสียงเรียกจากยงกุกไม่ได้หลุดรอดจากลำคอ หากแต่เป็นของเจ้าของห้อง "ผมจะไปส่ง" บางสิ่งที่เจือในน้ำเสียงทำให้ยงกุกรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน

เด็กหนุ่มหยุดลงครึ่งก้าว รอยยิ้มกระตุกเบาบนมุมปาก "คุณมีแขก"

คิมฮิมชานลังเล รู้ดีว่าทุกคำพูดกำลังบั่นทอนความเป็นมืออาชีพต่อหน้าผู้ร่วมงาน แต่ว่า... "ผมจะได้เจอคุณอีกใช่ไหม"

เสียงทุ้มหวานเอ่ยเพียงประโยคเดียว

"นั่นไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม"

...

เป็นการประชุมที่ดูไร้ความหมายสิ้นดี เมื่อคิมฮิมชานที่เคยพรีเซนต์โปรเจคด้วยความคล่องแคล่วและเต็มไปด้วยพลังใน การโน้มน้าว กลับปล่อยให้จอนฮโยซอง เลขาของเขานำเสนอไปตามสไลด์เท่านั้น

ฝ่ายสถาปนิกนั้นยิ่งกว่า บังยงกุกหมุนเก้าอี้มองจอภาพเพียงอย่างเดียวและทอดสายตามองข้อความบนสไลด์ ราวกับคนพูดไร้ตัวตน ซองจีอึนเลขาของเขาคอยโน้ตและตั้งคำถามในจุดที่คลุมเครือ จนดูเหมือนว่าคนทำงานมีเพียงหญิงสาวทั้งสองเท่านั้น

ในใจของชายสองคน ถูกครอบคลุมด้วยปัญหาต่างกัน แต่ประโยคที่ว่าการจะได้พบเด็กหนุ่มคนเมื่อครู่อีกหรือไม่นั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าตัว ย่อมหมายความว่า

'ลองหาทางพยายามดูเอง' สำหรับฮิมชาน

และ

'สองคนนี้ไม่ได้เป็นคู่รักกัน' สำหรับยงกุก ...แต่อีกเรื่องที่เขาจะลืมไม่ได้ ตอนที่เด็กหนุ่มพูดประโยคนั้น

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองมาที่เขา




...




แสงสีกระจัดจาย

พายุพัดหลังม่านตา

...เสียงเต้นของหัวใจ รุนแรงราวกับกระแทกอยู่ในอก

ลำคอแหงนเริ่ดขึ้น

...เพดานห้อง?

แสงส้มอ่อนข้างเตียง

...

มือข้างหนึ่งวาดพบเพียงความว่างเปล่าของฟูกนอน

แต่อีกข้าง...

สัมผัสนุ่มของกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนในซอกนิ้วทั้งห้า

ความอ่อนนุ่มราวเบาะกำมะหยี่ประทับต่ำลง...

เลื่อนต่ำลง

.

กลืนกิน...

...ลึกล้ำ

แทบขาดใจ

...

ตราบจนดอกไม้ไฟประทุขึ้น พร่าขาวจนหมดสิ้น

ตาคมฝืนลืมขึ้นมอง พลันสบกับใบหน้างามที่ไม่อาจลืม

เด็กหนุ่มนั่น...?

ลิ้นเล็กสีแดงสดไล้เลียรอบเรียวปาก

ปลายนิ้วปาดเช็ดหยาดน้ำที่เหลือล้นข้างแก้ม

ไฟในดวงตายังไม่มอดดับ

มือใหญ่เอื้อมกระชากบนสาบเสื้อ

เขา... เป็นคนทำ?

.

บังยงกุกสะดุ้งตื่น

ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นลูบใบหน้า เมื่อครู่นี้มันอะไรกัน? ชัดเจนจนน่ากลัว ...ถ้านี่ไม่ใช่แค่ความฝัน เพราะเสียงฉีกขาดของเส้นด้ายนั้นยังสะท้อนก้องอยู่ในหู

ถ้าหากว่าจริง...

ยงกุกหันมองไปรอบเตียงโดยปฏิเสธที่จะรับรู้ถึงความผิดปกติของร่างกาย เขากวาดหาบางอย่างบนพื้น

หลักฐาน...

.

กระดุมสีดำนอนนิ่งอยู่มุมห้อง


...



ฝันร้าย

หรือฝันดี?

สถาปนิกหนุ่มมาถึงห้องทำงานตามปรกติ ดื่มกาแฟที่เลขาซองชงมาให้ สายตากวาดมองดีไซน์อ้างอิงจากการประชุมกับคิมฮิมชาน

...ไม่มีอะไรเข้าหัว

ครึ่งวันเช้าเขาทำได้แค่รวบรวมรายชื่อทีมงานที่ต้องการสำหรับโปรเจคใหม่ แม้มุนจงออบรุ่นน้องคนสนิทไม่เอ่ยขอเข้าร่วมแต่เขาก็ตั้งใจเช่นนั้นอยู่แล้ว

ยงกุกถือแฟ้มเอกสารไปหน้าห้องของท่านประธานด้วยตัวเอง ถึงไม่คิดว่าจะได้เข้าพบ แต่ดูเหมือนประธานอีจะมีเวลาว่างพอดี

"ยงกุก ว่าไง ติดขัดอะไรไหม" ซีอีโอหนุ่มผายมือให้สถาปนิกมือทองนั่งลง

"ไม่ครับ ทุกอย่างเรียบร้อย"

พูดน้อยตามเคย... คนเป็นนายยิ้มแล้วเซ็นอนุมัติบุคลากรที่ถูกเลือกมาอย่างดี ...อืม แต่ติดปัญหาอยู่นิดหน่อย "เวลาว่างคุณทำอะไรหรือ ยงกุก?"

สถาปนิกหนุ่มเลิกคิ้วกับคำถามที่ออกจะดูแปลกสำหรับฐานะของคนตรงหน้า "ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ" เขาตอบไปและรู้สึกได้ว่าออกจะเสียมารยาท เพราะมันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย "...ส่วนใหญ่จะขับรถเล่น ไม่ก็อ่านหนังสือครับ"

"มีคนรักมั้ย" แฟ้มสีดำถูกเลื่อนส่งกลับมาครึ่งทาง

มือเรียวชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะลากแฟ้มกลับมา

"อ่า คุณไม่พอใจสินะ ขอโทษที แต่ผมแค่..."

"เลิกไปแล้วครับ" ยงกุกจำใจตอบ ...ช่างเถอะ บางทีการพูดออกมามันอาจจะดีกว่า

ประธานหนุ่มยิ้มกว้าง "โอ้ งั้นดีเลย ผมอยากจะพาคุณไปเปิดหูเปิดตาบ้าง"

เจ้านายเขาเป็นเสือผู้หญิง ใครบ้างจะไม่รู้ ถามดักมาขนาดนี้ก็คงหมายถึงปาร์ตี้แบบครั้งนั้น...

ใช่

หรือว่าเขาจะลองถามดู?

...เด็กนั่นมาพร้อมกลุ่มผู้หญิง

ยงกุกลอบกลืนน้ำลาย เพราะรู้ว่าไม่สมควรถาม

...แต่หากพลาดโอกาสนี้ไป

"ท่านประธานอี ผมขอถามอะไรสักข้อได้ไหมครับ"

เจ้าของห้องเอนลงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลายลงมาก "ว่าไปสิ"

"งานเลี้ยงปิดโปรเจคเมื่อเดือนก่อน..."

หากว่าลังเล

"คนที่ท่านพามา..."

"อ้อ สาวๆพวกนั้นเหรอ ทำไมล่ะ ติดใจหรือไง คุณยงกุก ฮ่าๆ"

"...มีผู้ชายอยู่คนหนึ่ง" คนที่ยอมให้ฮิมชานแตะต้องเนื้อตัว

"อ้อ พ่อหนุ่มหน้าหวาน..." ประธานอีตอบหลังจากเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้ "ผมพามาให้ฮิมชานน่ะ อ่า อย่าเอ็ดไปล่ะที่เขามีรสนิยมแบบนั้น แต่ให้ตายเถอะ ค่าตัวเด็กนั่นคนเดียวสูงกว่าผู้หญิงทั้งงานรวมกันอีก"

ตาคมเบิกกว้างขึ้น ...พามาให้ฮิมชาน? แต่ว่าคืนนั้นคิมฮิมชานติดธุระจึงไม่มางานเลี้ยง

แล้วค่าตัว?

"หมายความว่า..."

"ใช่ เขาเป็นเอสคอร์ท รู้สึกจะชื่อ..." ประธานอีขมวดคิ้วยามใช้ความคิด

"จองแดฮยอน"





...






กริ๊ก...

.

เสียงน้ำแข็งทรงลูกบาศก์ก้อนบนเลื่อนตัวลงกระทบก้อนล่าง

แก้วใสที่เหลือเครื่องดื่มเพียงกึ่งหนึ่งถูกวางทิ้ง ราวกับเป็นของประดับ

"แดฮยอน..." เสียงเรียกที่เจ้าตัวได้ยิน แต่ไม่ยอมตอบรับ "คุณแดฮยอน ...ฟังผมอยู่หรือเปล่าครับ"

กว่าสิบนาที ตากลมโตเพิ่งได้ละจากน้ำแข็งก้อนบน

ในเลาจน์วีไอพีห้องสุดท้ายของรีสอร์ทริมแม่น้ำใจกลางเมืองหลวง จองแดฮยอนนั่งฟังคำอวดอ้างถึงทรัพย์สิน หน้าที่การงาน และความสามารถในการบริหารมาพอแล้ว

"ครับ ทริปยุโรปของคุณน่าสนุกมาก" ชายหนุ่มโปรยยิ้มบางแล้วยกแก้วเหล้าจืดชืดแนบริมฝีปาก

"ถ้าหากคุณสนใจ... เราไปด้วยกันดีไหม" ร่างสูงใหญ่ของชายผู้มั่งคั่งเคลื่อนเข้าใกล้ ช่องว่างบนโซฟาตัวนุ่มลดน้อยลงทุกที "ผมอยากพาคุณไป" คำขอถูกกระซิบลงข้างหู

เด็กหนุ่มมิได้ปัดปัองแต่อย่างใด ทั้งริมฝีปากที่ประทับลงไปทั่วราวกับเป็นเจ้าของ ขบกัดไม่เว้นว่าง มือที่สัมผัสอย่างจาบจ้วง จากนอกเนื้อผ้าล้ำเข้าด้านใน

ลำคอเรียวแหงนโค้งให้อีกฝ่ายโลมเลียตามอารมณ์

เสียงหายใจหนาหนัก ...กับอีกฝ่ายที่ยังสงบนิ่ง

ตากลมโตหลับลง

แก้วเหล้าที่เหลือในมือถูกสะบัดหนึ่งครั้ง

เสื้อเชิร์ตขาวส่วนที่โดนน้ำเปียกกว้างเป็นวงใหญ่อยู่เหนือหน้าท้อง

"อา แบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ผมต้องขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อ"

วงแขนยังพยายามกระชับเข้า "แดฮยอน..." ชายหนุ่มที่มองอยู่กลืนน้ำลาย นี่มันยิ่งทำให้...

"เวลาคุณหมดพอดี ยังไงเจอกันคราวหน้านะครับ" แดฮยอนเสมองนาฬิกา แม้จะสบกับสายตาที่เต็มไปด้วยความเสียดาย "ส่วนเรื่องจะพาผมออกไปข้างนอก มันมีข้อบังคับอยู่" เขาส่งยิ้มที่น่ามองกว่าครั้งใดในคืนนี้ พลางปลดข้อมือที่เกาะกุมเขาออกอย่างสุภาพ

"ผมจ่ายไหว บอกตัวเลขมาได้เลย"

น้ำเสียงอ้อนวอนอยู่ในทีไม่ได้ทำให้เขาใจอ่อน ริมฝีปากอิ่มยกยิ้ม "อืมม ผมรู้ แต่คุณต้องลองขออนุญาตจากบอสของผมด้วยนะครับ"

และยินยอมเพียงแค่ให้อีกฝ่ายมองมือเขาที่กำลังปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด

"...แล้วผมจะรอ"



...




ประตูบานกระจกใสขนาดใหญ่ถูกเปิดออกด้วยการ์ดในสูทดำสองคน ทันทีที่จองแดฮยอนในชุดหลุ่ดลุ่ยเดินออกมา หนึ่งในนั้นเอนศีรษะไปในห้องเชิงถามว่ามีปัญหาอะไรหรือไม่ เขาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจพลางเดินกลับห้องที่อยู่อีกฟากของรีสอร์ท

รองเท้าหนังย่ำบนทางเดินหินอ่อนที่ทอดยาว แนวประตูห้องรับรองที่เรียงรายตีคู่เสมอไปกับทิวทัศน์ของแม่น้ำยามค่ำคืน ผ่านผนังกระจก แสงไฟประดับของสวนริมน้ำในส่วนของรีสอร์ทเองแม้สลัวแต่แดฮยอนยังชำเลืองเห็น คู่หญิงชายกอดก่ายหลังซุ้มวิสทีเรีย

เขากลอกตาแล้วหันขวาเพื่อขึ้นบันไดเวียน ระหว่างทางพบเพื่อนร่วมงานประปรายทั้งชายหญิง แม้สีหน้าจะดูสงสัยกับการแต่งกายของเขาแต่ไม่มีใครเอ่ยปาก

ยากนักที่จะทักทายกัน

ห้องของแดฮยอนอยู่ชั้นบนสุดของอาคาร บนชั้นนี้มีเพียงแค่ห้องส่วนตัวของบอส ห้องทำงานและห้องพักของพนักงานอีกสองสามคนที่มีค่าตัวสูงพอๆกับเขา แน่นอนว่าบางคนก็มีบ้านหรือคอนโดที่อื่นด้วย จะเข้ามาทำงานเป็นบางวัน หรือวันที่ 'ถูกเรียก' เท่านั้น

แต่แดฮยอนอาศัยอยู่ที่นี่

เขาเป็นคนเดียวไม่ได้ซื้อหาที่อยู่อื่นแม้จะมีรายได้พอ หรือมีกระทั่งคนเอากุญแจมาให้เขาเปล่าๆ ไม่ใช่ว่ารักงานบริการประเภทนี้นักหนา

แต่เขาไม่มีอะไรที่ต้องการมากกว่า

รักมากกว่า

ไม่มีเลย...

.

ประตูรหัสถูกเปิดออก มือบางปลดเสื้อที่เปียกชื้นลงจากไหล่ ย่างเท้าเข้าไปในห้องแต่งตัวแล้วพบว่าแม่บ้านเอาชุดที่ส่งซักรีดมาจัดให้ใหม่แล้ว แดฮยอนเลื่อนมือไปตามราวผ้าเพื่อหาเสื้อเชิร์ตสีขาวที่ผ้าหนาที่สุด

จนไปหยุดที่ตัวสุดท้าย

เสื้อขาวสาบดำที่ไม่มีกระดุมเม็ดล่าง

...แม่บ้านคงเอาไปซ่อมให้แล้วเลาะกระดุมไปเย็บข้างบนแทน

ในใจไพล่นึกไปถึงคืนที่มันขาด

.

...มีไม่บ่อยที่เขาออกไปทำงานนอกสถานที่

'ปรกติฉันไม่ทำแบบนี้ แต่ครั้งนี้เธอช่วยหน่อยได้ไหม คนสนิทของฉันขอมา' เป็นคำถามของบอส ที่จริงจะสั่งมาเลยก็ได้ เพราะเขาเชื่อว่าแขกที่ว่าคงสำคัญมากพอ ...ถ้าบอสเห็นว่าเขาทำประโยชน์ได้

ผิดจากที่คาด

คนที่พาเขาออกไปไม่ใช่ผู้ชายคนที่เขาได้รับรูปถ่ายมา ...ไม่ใช่คิมฮิมชาน

...แต่ว่า

...

มือบางลูบลงตามเนื้อผ้า

.

'...ช้าไป'

เสียงทุ้มต่ำคำรามเมื่อเสื้อบนร่างถูกกระชากขาด

ฝ่ามือใหญ่รั้งบั้นเอวเขาขึ้นจากพื้นพรม

เข่าทั้งสองถูกแยกกว้างบนพื้นฟูก

...เข็มขัด

กางเกง...

ไม่มีสิ่งไหนถูกปลดได้เร็วพอ กางเกงยีนส์ของฝ่ายตรงข้ามจึงยังค้างบนหน้าขา

และเขาได้รู้ ว่าคนตรงหน้าไม่เคยแตะต้องผู้ชายมาก่อน เพราะความรีบร้อนดันทุรังที่เขาห้ามแทบไม่ทัน

ความร้อน

...แรงเสียดสี

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

.

อดอยากมาจากไหน

.

แต่ว่า...

...อ้อมแขนสุดท้ายที่รัดจนเขาแทบแหลกละเอียด

ราวกับกลัวว่าคนที่กอดอยู่ จะหายไปต่อหน้า

ราวกับว่ากลัวจะถูกทิ้งไว้

ในเสี้ยวหนึ่งของความคิดกลับมีคำถามหนึ่งผุดขึ้น ...คนที่เขาเล่นเป็นตัวแทนอยู่นี้คือใครกัน

.

จองแดฮยอนหลับตาลง ไม่สิ เขาไม่ควรสงสัย ความอยากรู้อยากเห็นนำภัยมาให้เสมอ

...

ชื่อยงกุกสินะ

คิดเสียว่าทำทาน



...



"คุณคิมแจ้งว่าขอเลื่อนนัดประชุมเย็นนี้ออกไปค่ะ ฝากขอโทษมาด้วยเพราะกระทันหันไปหน่อย" ซองจีอินแจ้งข้อความหลังจากวางแก้วกาแฟยามบ่ายให้เจ้านายของเธอ

ยงกุกเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจก่อนจะกล่าวขอบคุณ แผ่นหลังกว้างทิ้งตัวลงกับพนักเก้าอี้ยามอยู่ลำพัง เขาครุ่นคิดบางอย่างก่อนจะเปิดลิ้นชักบนสุด

บัตรสีดำด้านสกรีนเงาตัวอักษรไม่กี่ตัว เขาหยิบขึ้นมาเอนให้แสงกระทบจึงอ่านได้เป็นคำว่า 'รอยัลเมมเบอร์การ์ด'

.

'เสียดาย ผมไม่รู้ว่ามาก่อนว่าคุณมีรสนิยมคล้ายฮิมชาน เลยไม่ได้หาคนมาเผื่อคุณ เอางี้ เอาเมมเบอร์การ์ดของผมไป ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายนะ'

เจ้านายของเขาตัดพ้อและยัดบัตรใบนี้ใส่มือมาให้เมื่อหลายวันก่อน แม้จะพยายามปฏิเสธเรื่องรสนิยมแต่ก็ดูจะไม่เป็นผล ยงกุกพอเข้าใจคอนเสปต์กว้างๆว่าบัตรนี่ใช้ทำอะไร

และสามารถจะพาเขาไปพบใคร

'จะได้พบอีกไหม'

'นั่นไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม'

ที่พูดแบบนั้นเพราะอย่างนี้เองสินะ

เพราะเป็นเด็กขาย เลยเลือกลูกค้าไม่ได้? เอสคอร์ท โฮสต์ เด็กขาย เรียกให้สวยหรูแค่ไหน สุดท้ายก็ความหมายเดียวกัน... จบเหมือนๆกัน
 
.
 
'ผมกลับล่ะ'
 
.
 
พอใจแล้วก็แยกจาก...

ทั้งเขา

ทั้งฮิมชาน

...

ยงกุกมองเห็นใบหน้าสุขสมของเด็กนั่นตอนถูกฮิมชานแตะต้อง

แต่จำได้เพียงใบหน้าเย็นชายามอยู่กับเขา

.

ปลายนิ้วเรียวยาวดีดบัตรสีดำเล่น




...




"ประธานของอีกรุ๊ป?"

พนักงานต้อนรับหน้าประตูรับบัตรสีดำจากมือยงกุกแล้วตั้งคำถาม เพราะเขาคุ้นหน้าเจ้าของบัตรตัวจริงดี

"เขาให้บัตรผมมา" เสียงทุ้มตอบไปตามความจริง จะเข้าได้หรือไม่ก็ช่างเถอะ สถานที่แบบนี้

"ปรกติแล้วก็แทนกันไม่ได้นะครับ ...แต่เจ้าของบัตรนี้สนิทกับบอสมาก ผมต้องส่งเรื่องขึ้นไปก่อน คุณรอสักครู่"

บังยงกุกพยักหน้าแล้วถอยออกไปยืนสูบบุหรี่ด้านนอก

เขาอัดควันเข้าปอดแล้วเงยหน้ามองสิ่งปลูกสร้างตรงหน้า ส่วนอาคารต้อนรับราวกับรีสอร์ทหรูทั้งที่อยู่ใจกลางเมืองแท้ๆ สถานที่แบบนี้เองที่ล้อมพื้นที่ส่วนโค้งที่สวยที่สุดของแม่น้ำฮัน โครงสร้างเน้นกระจกและความโปร่งทั้งที่เป็นสถานที่เริงรมย์

ในใจลองตีราคารถที่จอดเรียงรายอยู่ด้านนอกเล่นฆ่าเวลา

ไมลด์เซเว่นหมดไปหนึ่งมวน เขาทิ้งมันลงพื้นและดับด้วยส้นของรองเท้าหนัง

...

คิดบ้าอะไรถึงได้มาที่นี่

เขาโคลงหัวเบาๆราวกับเยาะตัวเอง

ตั้งใจเดินกลับไปเอารถแต่พนักงานต้อนรับคนเดิมวิ่งหน้าตาตื่นมาเสียก่อน

"ขออภัยที่ทำให้เสียเวลานะครับ เชิญในเลาจน์วีไอพีได้เลย"

คราวนี้เขาแทบจะได้รับการโค้งคำนับจากพนักงานต้อนรับทุกคนตามทางเดิน

"...ไม่ทราบว่าคุณจะเจาะจงใครเป็นพิเศษหรือเปล่า"

ตาคมกวาดมองไปรอบๆตั้งแต่ผ่านล็อบบี้มา เขาเห็นว่าที่นี่มีพนักงานทั้งหญิงและชาย ยิ่งเดินลึกเข้าไป พนักงานต้อนรับที่พาเขาเดินยิ่งแนะนำว่าเอสคอร์ทในห้องหลังๆนี้ 'ราคาสูง' กว่า

แล้วถ้า...

"จองแดฮยอน"

จังหวะเดินของผู้ร่วมทางชะงักไป "อ่า เสียใจด้วย ถ้าระบุตัวคุณจอง คุณต้องโทรมานัดล่วงหน้า ผมจะจัดคนอื่นให้นะครับ"

"แล้วถ้าพรุ่งนี้?" เขาขมวดคิ้ว

แฟ้มสีดำถูกพลิกด้วยสีหน้าลำบากใจ "วันธรรมดาอาจจะต้องโทรมาล่วงหน้าสักอาทิตย์นะครับ ถ้าวีคเอนต์อาจจะต้องเป็นเดือน"

...นี่อะไรกัน

"อ่า ขออภัยจริงๆครับ คุณจองไม่ค่อยรับแขก บางวันก็ไม่ได้ลงมา แล้วจำนวนแขกที่ระบุตัวเขาก็..."

"งั้นก็ช่างเถอะ ใครก็ได้" ยงกุกตัดบท ใช่ว่าเขาจะต้องพบให้ได้เสียหน่อย มันไม่ใช่แบบนั้น...

"เชิญทางนี้ครับ" พนักงานต้อนรับพาเขาเดินมาเสียไกล ประตูกระจกสองบานถูกการ์ดสองคนดึงเปิดออกให้จนสุด บริกรสามสี่คนในนั้นค้อมตัวให้และผายมือไปยังโซนรับรองที่มีโซฟาชุดใหญ่ กระจายตามมุมห้อง

"จุนฮง ฝากด้วย" บาร์เทนเดอร์ตัวสูงขานรับจากหลังเคาน์เตอร์เมื่อถูกดีดนิ้วเรียก เด็กหนุ่มที่ยังดูคล้ายอยู่ในวัยเรียนส่งยิ้มกว้างแล้วค้อมตัวรับ

"อีกสักครู่คุณยูจะเข้ามาดูแลคุณเป็นเวลาสองชั่วโมง ถ้ายังไงผมขอตัวก่อน ขอให้สนุกนะครับ" พนักงานต้อนรับส่งยิ้มสุภาพแล้วก้าวถอยหลังออกไป

ยงกุกมองไปรอบๆแล้วยังไม่เห็นว่าในห้องนี้มีแขกคนอื่น เขาเลยเลือกเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์แทน

เด็กหนุ่มผมบลอนด์ดูจะประหลาดใจเล็กน้อย เพราะไม่บ่อยนักที่แขกระดับนี้จะเดินมาหาเขา "ผมกำลังผสมเครื่องดื่มให้คุณ สักครู่นะครับ"

ยงกุกหัวเราะติดปลายจมูก "ผมยังไม่ได้สั่งเลย"

"เวลคัมดริ๊งค์ครับ ผมชอบเดาว่าลูกค้าแต่ละท่านชอบเครื่องดื่มแบบไหน ของคุณก็..." เด็กหนุ่มที่มีลักยิ้มข้างแก้มซ้ายวางแก้วลงตรงหน้า

"เบอร์เบิน?" ยงกุกเลื่อนแก้วทรงเตี้ยเข้าหาตัวพร้อมทั้งดมกลิ่น "ออนเดอะร็อค?"

"ผสมอย่างอื่นด้วยครับ ผมกลัวคุณจะรีบไปเสียก่อน" เด็กหนุ่มขยิบตา

"ขอเหมือนกันให้พี่ด้วย จุนฮง" เสียงนุ่มของผู้ชายอีกคนเอ่ยขึ้นจากด้านหลัง บังยงกุกหันไปมองชายหนุ่มหน้าหวานอีกคน

"ยูยองแจครับ" ยงกุกสังเกตหางตาโค้งน่ามองเมื่อคู่สนทนาส่งยิ้มมาให้ เขาพยักหน้า แต่ไม่ได้แนะนำตัวเองตอบไป

ยองแจรับเครื่องดื่มมาแล้วผายมือเดินนำไปที่โซฟาหนึ่งในสองชุดริมหน้าต่าง

"ต้องการให้ผมนั่งตรงไหนครับ" ยองแจถามราวกับหยั่งเชิง

ตาคมมองเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามและบนโซฟาข้างกายเขาเอง "แล้วแต่คุณ"

ไม่นึกว่าจะได้คำตอบแบบนั้น แต่ยองแจก็เลือกนั่งข้างลูกค้าของเขาอยู่ดี "ผมเดาว่าคุณคงเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก ผมหมายรวมถึงสถานที่ทำนองนี้ทั้งหมด ถูกหรือเปล่า"

ยงกุกยกเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางพยักหน้า

"คุณรู้หรือเปล่าว่าคุณทำอะไรได้บ้าง" ยองแจถามขึ้นหลังจากเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เพราะดูเหมือนชายตรงหน้าไม่เหมือนนักเที่ยวทั่วไป มือไม้สงบเสงี่ยมและไม่ได้เปิดเหล้าแพง

"การ์ดสีดำของคุณหมายความว่า จะสั่งอะไรดื่มก็ได้" ยองแจชำเลืองไปที่ขวดวิสกี้บ่มเกินห้าสิบปีชั้นบนสุด "คุณเรียกผมหรือคนอื่นมาเพิ่มเพื่อนั่งเป็นเพื่อนดื่มนานแค่ไหนก็ได้ และตราบเท่าที่ไม่ออกไปจากห้องนี้..." ยองแจยกยิ้มมุมปาก
 
"...คุณจะทำอะไรผมก็ได้" เขาไม่ได้พูดเล่น

ยงกุกกำลังทำความเข้าใจกับข้อมูลเมื่อครู่ ด้วยความที่เป็นห้องที่ใครเข้ามาได้ทุกเมื่อ ขอแค่มีบัตรระดับเดียวกัน ไม่อย่างนั้นก็ยังมีบาร์เทนเดอร์ บริกร แถมยังการ์ดชุดดำ เรื่องที่จะเกินเลยไปมากคงทำไม่ได้อยู่แล้ว

"ไม่ออกไปจากห้องนี้..." เขาพยักหน้าพลางทวนคำ

...แล้วทำไม

ยองแจเดาะลิ้น เขาได้ยินว่าคนๆนี้ระบุตัวจองแดฮยอนก่อนจะตกมาถึงเขา ...เรื่องมันชักยังไงๆอยู่ "แต่ถ้าสนใจจะพาใครออกไปข้างนอกจริงๆ..."

คิ้วเข้มเลิกขึ้น ...คงหมายถึงเรื่องเงิน

"ที่คุณเข้าใจมันแค่ส่วนเดียว" ยองแจหัวเราะเบาๆ "เราต้องเต็มใจ และบอสต้องอนุญาตด้วยครับ"

"ทุกคนเลย?" เขามั่นใจว่าพนักงานที่นี่มีเกินสองร้อย

"ถ้าต้องถึงบอสคือสี่ห้องสุดท้าย"

"แล้วที่นี่?"

"เราอยู่ห้องสุดท้ายครับ"

...

"แต่ก็มีบางคนนะครับ ที่บอสไม่อนุญาตให้พาออกไปข้างนอกเด็ดขาด"

"ใคร..."

เขายังถามไม่ทันจบประโยค หากแต่ได้ยินเสียงสดใสของบาร์เทนเดอร์แว่วมาเสียก่อน

"แขกของพี่ยังมาไม่ถึง จะดื่มอะไรก่อนไหม"

ที่เดินเข้ามาใหม่นั่น

ใบหน้าที่เขายังไม่อาจลืม

.

ลิ้นเล็กสีแดงสดไล้เลียรอบเรียวปาก

ปลายนิ้วปาดเช็ดหยาดน้ำที่เหลือล้นข้างแก้ม

ไฟในดวงตายังไม่มอดดับ

.

...เปลือกตากระพริบลงเมื่อกวาดมองไปทั่วห้อง

ยงกุกคิดไปเองหรือไม่ว่าคนๆนั้นหยุดมองมาที่เขา

จองแดฮยอน


 
 
 
 
letting my heart that was beating like explosions
become quiet in one second by this ...heart attack






tbc.








ps. ขอบคุณคอมเมนต์มากๆค่ะ T-T *ปริ่ม แต่ละคนดูอิน -//////-
 
 

Comment

Comment:

Tweet


ขอน้่องบาร์เทนเดอร์ค่ะ /ผิด 555555

ตอนนี้ก็รู้ความจริงแล้วว่ายงกุกไม่ได้คิดไปเองเรื่องคืนนั้น
เพราะมันมีอะไรจริงๆ ด้วย OMG
ถ้าจองแดฮยอนเป็นคนพิเศษขนาดนี้ โอกาสที่จะเข้าไปถึงตัวคงยาก
รู้สึกเหมือนยงกุกตัดสินใจพลาดตั้งแต่ตอนที่เข้ามาที่คลับ
แล้วพลาดอีกครั้งตอนที่เจอแดฮยอน
เพราะว่าหลังจากนี้ไม่มีทางให้ถอยกลับแล้วทั้งคู่
แต่ก็ยังหวังอยู่ว่าจะเห็นทางออกที่ไม่ทรมานใจเกินไป
ในเมื่อแดฮยอนไม่ได้มีพันธะกับใคร
ก็แอบหวังแืทนยงกุกได้ใช่ไหมคะ

ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ><
#22 by PloynieZ At 2013-08-23 17:22,
เค้าเจอกันอีกร๊าววววววววว *หวีดดดดดดดดดดดด*
น้องแดยอนคนสวยแรงแพงและยากมากกกกกกกก ฮืออออออ น้องเบอร์ตองงงงงงง ((ที่สูญสิ้นสมาธิการทำงานพอๆกับคุณสถาปนิก ))
ทำไมคุณยงกุกทำน้องแรง ;-; มาช้าปงช้าไปอะไร ชอบนะ *จิกหมอนกรี๊ด* น้องติดใจเลย TT
แต่แดฮยอนดูเหงาๆเศร้าๆยังไงบอกไม่ถูก น้องมีปมอะไรในจิตใจพอๆกะพี่ยงกุกนี่ต้องช่วยกันแก้นะคะ
ยองแจเมกกะเคลเวอร์ฉลาดผุดๆอีกแล้ว
ความรู้สึกของแดฮยอนกับยงกุกใกล้เคียงกับคำว่าโหยหากันและกันรึเปล่าคะ
#21 by PkEva (110.168.36.242) At 2013-07-31 20:42,
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คือ แดฮยอนเป็นโฮสต์ปะ คือ แพงด้วย โอ้วว T___T เลอค่าที่สุด คืออ่านตอนนี้แล้วหนูรู้สึก เวลาแดฮยอนทำอะไรดูมีออร่าพุ่งออกมารอบกาย T-T แต่คือเขินมาก อ่านแล้วก็จิกหมอนข้างไป งือ คือมันหน่วงแบบๆ แต่อ่านแล้วโฮกก พี่กุกคิดถึงแดฮยอนสินะ .__. เหมือนจะซึนไม่ไปหา สรุปก็ไป... ที่ตกใจคือโล่แจ เธอมาทำอะไรที่นี่ค๊าาา #ไม่น่าถาม ขอซื้อเจลโล่2ชม.ค่ะะะะ #เจอตบ
ว่าแต่ เหมือนพี่กุกกับพี่ชาร์ลจะชิงแดฮยอนกันเปล่าเนี่ย ;-;
#20 by ━彡♡BELLONSO☆ At 2013-07-25 23:22,
ออมม่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา #กรีดร้องเรียกแม่อย่างโหยหวน โอ้ยนี่คือไม่ไหวแย้วอ่ะ อ่านไปดิ้นไป ฉันว่าแล้วคืนนั้นของพี่บังกับน้องแด้ต้องไม่ได้มีแค่นั้น โฮร่วววววววววววว ฟรินนนน >///<  ละแบบน้องแด้แลดูเป็นคนที่เจอตัวยากจริงไรจริง ละทะไมน้องต้อง...แงรรรรรร้ ลูกแม่ #อะไรของมึง แบบฮอมก็ชอบบังก็บไรงี้อ่อ?ไรท์ ละสองคนนี้ยิ่งไม่ถูกกันอยู่ จะมีดราม่าแบบรักสามเราป่ะ ละในที่สุดแจโล่ก็ออกแล้วว โอ่ยยย อากอ่านต่อแล้วอะไรท์ นี่คือค้างสุด ลุ้นว่าสองคนนี้มันจะได้มาชะแด่วกันไหม #ไรคือชะแด่ว >///< มาต่อเร็วๆเลยนะไรท์ นี่คือลุ้นไม่ไหวแล้วววว
#19 by MakneDevil (203.113.118.21) At 2013-07-25 17:32,
ชอบมากแบบไม่ไหวล้าววววว T//////T
คือชอบฟิคแนวนี้ มันแบบอ่านแล้วรู้สึกหน่วงๆ บอกไม่ถูก แต่ชอบ
โฮ้ยยยยยยย ภาษาสวยอ่านลื่น ก็เป็นอีกอย่างในฟิคที่ชอบ ฮือ TwTb
ละที่ชอบมากคือคาแรคเตอร์แดฮยอน เย็นชาหน้าหวานค่าตัวแพง โฮรวววววววววว 555555555555
คือเป็นเอสคอร์ทที่บอสหวงมากแบบมากมากจนน่าสงสัย
แต่ก็น่าหวงนะ เพราะนางดูเป็นคนที่แบบผู้ชายทุกคนบนโลกอยากได้ -/////- #จ้ะชั้นยังอยากได้เลยorzz
คือ ยังไงอ่ะ มีเสน่ห์ดึงดูดผู้ชายว่างั้นเถอะ 5555555
ละเล่นตัวนะ ละผู้ชายหลงมากนะ
กรี๊ดดดดดด จองแดฮยอน ฟาดสักทีดีแมะะะ หมั่น แงงงงงงงงง T________T
พรี่ยงกุกขราาา พรี่ขรานี่คิดถึงแดยอนตลอดเวลาเลยป่าว แหมมมม
ยังงั้นยังงี้แต่ไม่ทันไร สุดท้ายก็ไปหาเขาถึงคลับจนได้น่ะแหละ /บึนปากใส่
แต่พรี่ยงกุกขราหล่อมากถึงมากที่สุด นุ้งให้อภัยข่ะะะ ;__;
โอ้ยยยยยย ลุ้นมากว่าเรื่องจะไปต่อยังไง
อ่านไปนี่แทบจะกลั้นใจไป ลุ้นเกิน
55555555555555555555555555
ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ
ติดตามอยู่นะ พี่ไคสู้นะ ;-; *ชูป้ายไฟ

ปล. ทำไมเม้นท์ไร้สาระได้ขนาดนี้ 555555
ปลล. ขอเด็กชงเหล้ากลับบ้านได้มั้ยคะ -/////-
#18 by kaewvun At 2013-07-25 15:11,
โอ๊ยคือไม่ไหวแล้ว แงงงงงงงงงง คือแบบชอบมาก ชอบบบบบบบบบบบบบบบ แดฮยอนแบบไม่ไหวแล้ว โอ้ย นี่เกิดมาเพื่อเล่นบทแบบนี้รึเปล่าพอคุณ พอจินตนาการหน้าน้องตามอิริยาบทในฟิคละมันแบบ ด่หากฟ่ดวาฟหก่ดวาฟ่หวกาด่วหกด บึ้มมมม ว้อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ต้องร้องละเพลงอ่ะ ลาออกมาเป็นเอสคอร์ทจริงๆเลยเหาะะะะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ #จะบ้าเรอะ 
คือแบบเค้าจะไม่ทนจริงๆนะ นี่เข้าใจพี่ยงกุกเลย รักแรกมันแยกยาก(?) ม่อยยย คือคงติดใจอะไรๆต่อมิอะไรของแดฮยอนอ่ะแหละแต่เดี๋ยวมันก็จะมีอะไรให้คิดอะไรขึ้นมาเอง โอ๊ยยย #เม้นไม่รู้เรื่อง
ฮืออออออออออออออออออออออ
สรุปคือตอนนี้ยงกุกจะต้องไม่ได้ยองแจนะคะจะต้องได้แดยอนนี่พูดเลย นี่พิมพ์เลย โอ้ยยยยยย ตายแล้ว ค่าตัวจะแพงอะไรนักหนา ขอซื้อด้วยใจจะได้มั๊ยล่ะ ฮิ้ววววว
T___________________T  
#ชีวิตพังมาต่อเร็วๆนะคะ #O<-<
#17 by onlypiang (182.52.43.217) At 2013-07-24 22:07,
โฮ้วววววววววววววววววววววววววว
จองแดฮยอน ร้ายมาก เอ็กซ์มากกกกกกกกก โฮฮฮฮฮฮ คิดภาพตอนทำงาน(?)แล้วนี่จะดิ้น
จะเช็ก๙ี่ขนาดไหน จะยั่วมากแค่ไหน *ตายสนิท

ส่วนพี่บังก็หล่อละเกิน คือพูดน้อย คือเก๊กสุด
แต่หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนแรกเหมือนจะไม่สนใจ ผ่านไปไม่กี่ฉากก้ไปหาเค้าถึงร้านซะแล้ว นี่ก็ร้ายอะ *ไม่ใช่ไม่ชอบ

ตอนแรกแอบเดาๆไว้เหมือนกันว่าแดฮยอนทำงานประมาณนี้ แต่ไม่คิดว่าจะมีรายละเอียดและเป็นคนดัง(?)ขนาดนี้
ดูเป็นคนมีอะไรๆในอดีต และในใจไม่น้อย
จริงๆพี่บังเองก็เหมือนจะมีอดีตไม่ค่อยสวยนัก
สองคนที่มีปมในใจมาเจอกัน โอยยยยย
จะช่วยกันปลอบซึ่งกันและกันใช่มั้ยคะ งืออออออ
ถึงจะดูเหมือนพี่บังจะติดใจแดฮยอนอยู่ฝ่ายเดียว
แต่แดฮยอนเองก็ไม่ใช่ว่าจะเมินเฉยกับพี่บังไปซะทีเดียว
ออกจะมีอะไรติดๆอยู่ในใจด้วยซ้ำ
อยากให้สองคนนี้ได้คุยกันเร็วๆแล้ววววว

แต่ดูเหมือนพี่ฮิมจะกลายเป็นปัญหาในตอนหลังเลย เหมือนจะเป็นอีกคนที่หลงแดฮยอนอยู่ไม่น้อย ได้แต่หวังให้ไม่ทะเลาะกับพี่บังนะ แค่แดฮยอน แบ่งกันก็ได้ #ผิด

ที่กรี๊ดสุดคือคลับนี้ บาร์เทนเดอร์จุนฮงงงงงง แงงงงงงงงงงงงง
เด็กอายุต่ำกว่า 18 ทำงานแบบนี้ผิดกฎหมายนะลูก
ถ้ามีปัญหาการเงินมาหาพี่ดีกว่า พี่ส่งเสียเอง -////////////////-

ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ
จะรอตอนต่อไปน้าาา
#16 by erta ale At 2013-07-24 13:36,
คือมันรู้สึกตั้งแต่ตอนแรกมั้ยเนี่ย คือไม่ใช่ว่าเพิ่งรู้สึก แดฮยอนเรื่องนี้นี่...

เล่นตัว.. นะ -_-

คือเอาไงดี เรื่องก่อนนี่แทบจะเดินเอาจดหมายรักมาปาใส่หน้าพี่ยงกุกเลย มีการน้อยจงน้อยใจใส่กัน ไอ้นึงก็งอนเรื่องน้องไอ้นึกก็งอนเรื่องฟค. เอาเข้าไปแต่ละองค์
...แล้วนี่มันอะไร -_-

แดฮยอนก็เย็นช้าเย็นชา เพื่ออะไร ทำตัวไม่แอ้บส์แบ้วส์เหมือนเดิมอ่ะ ฮรืออออออออออออ แล้วยงกุกดำเนินเรื่องด้วยความเป็นยงกุ๊กยงกุก คือทุกอย่างเคลียร์มากเข้าใจมากอ่ะ แหม่...
คนที่ยังคงคาแร็คเตอร์เดิมคงจะเป็นยงกุก พี่ยงกุกยังคงความลีลาเอาไว้ เป้ะ คือเป้ะมาก อีประเภทชอบเค้าแต่ไม่บอกเนี่ย มันน่านัก...
.
.
เห้อ หมดคำจะบรรยายฟีลลิ่ง อ่านข้างนอกคนอื่นคงหาว่าบ้าน่ะ เดี๋ยวหมั่นไส้ เดี๋ยวเศร้า อ้อ อันนี้ลืมบอกด้วยว่าเราอินมากเลยนะ คิบะนี่มีความสามารถเรื่องบิ้วอารมณ์จริงๆนะเนี่ย 555555555555555555555555555555555555555555555555555555
แม่งไร้สาระแล้วป้ะ จบเถอะจบ

อีกอย่างเราชอบการตลกนิ่งๆ เป็นแบบว่าขำลึกๆ(?) ของคิบะนะ มันทำให้ตลกมากกว่าปกติอ่ะ แหมชอบๆ อยากรีเควสแบบนี้อีกเยอะๆนะ เราชอบฟิคอารมณ์ดี(ลึกๆ)แบบนี้ -_-...
และอีกอย่างคือพวกจุดๆนี่ก็ชอบมากอ่ะ ลุ้นดี อินดี ใส่มาเยอะๆเลยนะคราวหน้า ตัวเองไม่ต้องกั๊ก ใครบอกว่ารำคาญฟิคจุดเยอะ ด่ามันเลยนะ บอกเราด้วยเราจะเป็นกำลังใจให้... -_-

อันนี้คือไร้สาระอีกพารากราฟ คือความประทับใจมาเนิ่นนานแล้ว เรารู้สึกว่ามันหาจากที่ไหนไม่ได้ ถือเป็นเอกลักษณ์ของคิบะอย่างนึงที่น่าเชิดชู นะ
5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
.
โอ้ยให้ตาย ขำว่ะ บรรยายไม่ถูก ขำจนแทบจะก็อปวางเลข 5 ลงมาเม้นเฉยๆ

เป็นกำลังใจให้สร้างสรรค์ผลงานต่อไปนะคะ *โบกป้ายไฟคิบะไคไฟท์เต้ง* เม้นอาจจะกากๆ เพราะเราพิมพ์ให้มันดูฟินๆไม่เป็น คำพูดอาจจะฟังดูไม่ฟิน แต่อยากให้รู้ว่าความจริงแล้ว

ฟินมาก... sad smile นะฮ้าร์
ดีเคบีเอ็มจิบิ
#15 by dkbm (182.52.32.215) At 2013-07-24 09:17,
นี่พี่บังคิดถึงแดแด้จนเก็บไปฝันเลยหราาาา~ 555555
น้องแด้แอบส่งสายตาวิบวับๆไปให้พี่บังป่าวเนี่ยยย~
ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจนะเออ~~~ 55555
#ใช่สำนวนนี้ป่ะ แบบว่า พี่บังอุตส่าห์แบกหน้าไปถามท่านประธานเพื่อที่จะได้เจอแด้ แต่พอไปถึงก็ไม่เจออีก~ T^T
น้องแด้เดินลงมาเองแบบนี้ ลงมาหาพรี่บังใช่ปร่ะะะะ~
#มโนค่ะ ชอบฟิคเรื่องนี้จังค่ะ~>//////<
ทำให้เขินสามร้อยหกสิบองศา?จริงๆ~ #แบบเขินทุกมุม 555555555 บรรยายดีมากเลยค่ะ~~ ><
#14 by BD♡ (49.231.113.56) At 2013-07-23 08:18,
ใช้พลังในการอ่านฟิคเรื่องนี้มากกกกกกกกกก.....
อ่านไปเขินไป...อ่านไปๆหยุดเขิน..(เป็นเอามาก)
ขอปรบมือรัวๆให้ไรท์เลยค่ะ ภาษาสวยมาก..
อ่านไปแล้วมโนตามแทบไม่ทัน..คือ ภาพมันมาเลยอ่ะค่ะ...
มาสะดุด  พาร์เฮียตรง  ตายอดตายอยาก....ง่ะ....ต่อมมโนทำงานกระจาย   เห้นภาพเฮียผู้กระทำ  สงสารแด้เลย อ่ะ
ชอบแด้ลุคนี้...แม้จะเคยอ่านแด้ใสลุคร้ายเล็กๆงอนๆ..แต่แด้ลุคนี้ทำขนลุกมากกกกกก    ทั้งสายตา ท่าทาง....ช่างทำร้ายจิตใจเหลือเกิน 5555

ติดตามอย่างต่อเนื่องนะคะไรท์  เป็นกำลังใจให้ค่า  ไฟเต๊งงงง
#13 by nikar9134 (10.0.101.241, 110.77.150.38) At 2013-07-23 02:52,
มาต่อเร็วๆนะคะพี่ไม่ไหวจริงๆกรี้ดสามรอบ
จ๋องตกลงเธอจะเลือกใครกันแน่นะพูดกะฮิมแต่ตามองเฮีย
แล้วยังมาหลอกหลอนเฮียในฝันนี่เธอเป็นตัวอะไรกันเนี่ย
คือเฮียสนใจแด้ใช่ปะคะ?สนใจก็ลุยเลยเชียๆ
แจอย่างน่ารักอะดูฉลาดไม่ทิ้งรอยจริงๆเหมือนๆจะรู้ทักเฮียนะ
แต่เด็กชงเหล้านี่ขอได้มั้ยอะน่ารักน่าขบจริงๆ
งื้มมมม ยอมเมาคาเค้าเตอร์ค่ะงานนี้แหมะๆ
ลักยิ้มเธอทำเราละลายกลายเป็นน้ำโล่จะคู่ใครหนอออออออสาธุโล่แจ
แล้วตอนท้ายช็อคสิงานนี้จ๋องเดินเข้ามาซื้อผัดไทย #ผิด
เดินเข้ามาอ่อยเฮียชิปะคะ? แหมะๆ ส่องสายตานะ
ไรเตอร์อ้อนวอนคุกเข่าเลยค่ะ มาอัพต่อไวๆนะคะไม่ไหวแล้วอิฉันจะกรี้ดดดดด รักไรเตอร์มากค่ะงื้มมม
#12 by Somo มะโอโอนลี่ At 2013-07-23 00:20,
อ่านไปขนลุกไปอ่าาา
ชอบการบรรยายแบบนี้จัง
มันดูแบบ
อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่ให้ความรู้สึกขลังๆ
แบบ แบบ ชอบบบบบบบบ5555555
มาต่อไวๆน้าาา ค้างมาก
ในที่สุดยงกุกก็มาหาแดฮยอน
แล้วหลังจากเจอกันจะมีอะไรต่อมั้ยนั่น?
แล้วใครที่บอสไม่อนุญาตให้พาออกไปเด็ดขาด
ถ้าไม่ให้พาออกไป แล้วแดฮยอนไปได้ไงงง
เรื่องนี้มีอะไรที่สงสัยเยอะมากอ่ะจริงๆ55555
จะรอน้าาา เปิดดูเช้า-เย็นเลยว่าอัพรึยัง
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ<3
#11 by BangsterSoul (58.9.239.231) At 2013-07-22 20:18,
#ต่อๆยังเมนท์ไม่จบ นิ้วดันจิ้มไปโดนซับมิท =_=
เอาเป็นว่าเดาทางไม่ถูกนะคะ ไม่รู้เรื่องจะไปยังไง คือนุ้งแดเย็นชาหน้าหวานค่าตัวแพง พี่บังนี่ก็อารมณ์คนขี้เหงาแต่แอบเข็ดขยาดความรักชอบกล
คอมเมนท์ฉากเรทนิดนึง นี่ขนาดมาแบบซอฟต์ๆภาษาสวยๆ พอให้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ก็ยังอดขวยง้วยไม่ได้
ขำน้องแดพูด ไม่รู้ไปตายอดตายอยากมาจากไหน 5555555555555 อิชั้นขรัมมมมมมม
ละบับตอนน้องจูนงโผล่มานี่ตกใจมาก แบบเฮ้ย @%&$_*#+ กลัวน้องฮงรุกพี่ยงกุก #ไม่อยากเห็นน้องแดกะน้องฮงมีซะมีคนเดียวกัน
คือบับหน้าทิ่มหมอนอะค่ะ พูดจริง ละตอนยองแจหมูน้อยของเค้าโผล่มานี่ยิ่งตาถลน แบบ ป๊าดดดดด นี่มันแบ๊พฮาเร็มรึไง มาสิงอะไรอยู่ที่นี่กันหมด 55555
โอ่ยโอ๊ยลุ้นไม่ไหวแล้ว อัพต่อเร็วๆนะคะ จะตั้งใจรออย่างใจจดใจจ่อเลย >_<
#10 by snowtears At 2013-07-22 19:55,
#ต่อๆยังเมนท์ไม่จบ นิ้วดันจิ้มไปโดนซับมิท =_=
เอาเป็นว่าเดาทางไม่ถูกนะคะ ไม่รู้เรื่องจะไปยังไง คือนุ้งแดเย็นชาหน้าหวานค่าตัวแพง พี่บังนี่ก็อารมณ์คนขี้เหงาแต่แอบเข็ดขยาดความรักชอบกล
คอมเมนท์ฉากเรทนิดนึง นี่ขนาดมาแบบซอฟต์ๆภาษาสวยๆ พอให้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ก็ยังอดขวยง้วยไม่ได้
ขำน้องแดพูด ไม่รู้ไปตายอดตายอยากมาจากไหน 5555555555555 อิชั้นขรัมมมมมมม
ละบับตอนน้องจูนงโผล่มานี่ตกใจมาก แบบเฮ้ย @%&$_*#+ กลัวน้องฮงรุกพี่ยงกุก #ไม่อยากเห็นน้องแดกะน้องฮงมีซะมีคนเดียวกัน
คือบับหน้าทิ่มหมอนอะค่ะ พูดจริง ละตอนยองแจหมูน้อยของเค้าโผล่มานี่ยิ่งตาถลน แบบ ป๊าดดดดด นี่มันแบ๊พฮาเร็มรึไง มาสิงอะไรอยู่ที่นี่กันหมด 55555
โอ่ยโอ๊ยลุ้นไม่ไหวแล้ว อัพต่อเร็วๆนะคะ จะตั้งใจรออย่างใจจดใจจ่อเลย >_<
#9 by snowtears At 2013-07-22 19:55,
โอ๊ยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
เขินๆๆๆๆ อ่านไปตะกุยหมอนไป
ฮรืออออ แบบว่าเค้าชอบมากเลยฟิกแนวนี้ อ่านแล้วให้ความรู้สึกเย็นๆ หน่วงที่หัวใจนิดๆ
นุ้งแดฮยอนขราดูเป็นเด็กมีปัญหานะคะ นี่คุณเธอทำหัวใจหล่นไว้ตรงไหน เย็นชาได้อี๊กกกกกกกกก
คุณปรี้บังนี่ก็ทำคิดโน่นคิดนี่เยอะแยะนะคะ แต่สุดท้ายก็ไปหา แม่เจ้าวุ้ยยยย ประหนึ่งว่าคุณท่านคิดถึงนุ้งแดทุกลมหายใจเข้าออก
โอ๊ย คือมันบรรยายออกมาเป็นตัวอักษรไม่ได้ ชอบมากๆ แบบสวยงามทุกตัวอักษร อ่านลื้นลื่น แถมให้อารมณ์ได้ดีอีกต่างหาก อ่านไปหนาวไปลุ้นไป นี่แทบจะกลั้นใจอ่าน มันลุ้นมากอะค่ะว่าเรื่องจะดำเนอนไปยังไง
แบบบ่องตงเดาไม่ถูก
#8 by snowtears At 2013-07-22 19:46,
-//////////////////////////////////////////////////-
ทำไมอ่านแล้วต้องเขิน ทำไมอ่านแล้วต้องยิ้มตาม หึหึหึหึ แถมยังหัวเราะแบบมีเลศนัย คิคิ จองแดฮยอนสวยมาก สวยเวอร์ ผช.อยากได้ตัวแดฮยอนทั้งนั้น แต่ค่าตัวที่แสนแพง แถมบอสยังหวงอีก เอาจริงๆนะ
แดฮยอนชอบยงกุกใช่ป่ะ ไม่งั้นไม่นึกถึงหรอก ไม่งั้นไม่ส่งสายตาหวานๆมาให้หรอกเนาะ คิคิ
แล้วยงกุกนะ เอาแต่คิดถึงแด้ตลอดเลยโอ้ย -//- ตาย 55555555555555555555 เขินอ่ะพี่ไค
ชอบการแต่งของพี่ไคที่สุดในสามล้านแปดแสนโลกกกกกกกกกกกกกกกกกก
#7 by Enigmariko (125.25.10.17) At 2013-07-22 12:26,
โอย ชอบบบ เป็นโฮสรูปหล่อราคาแพงนี่เองแดฮยอนนี่ มีลางว่าเรื่องนี้จะดราม่าสุดๆแน่เลย 
ลุ้นนน สู้ๆๆนะไรท์ อัพบ่อยๆน้า รอออ
#6 by nebularust (83.233.149.93) At 2013-07-22 04:11,
*เขย่าตัวเองเรียกสติ*
#5 by Daisuke*-0- At 2013-07-22 01:22,
บอกตรงๆ ว่าชอบแนวนี้ ท่านไรต์ก็ทำให้เราตะลึงตึงๆ โอ๊ะ...โอ...
บอกตรงๆ ว่าทั้งปาดน้ำลาย ปาดทุกอย่างที่ขวางหน้า แบบว่าจะนอนแล้ว เจอฟิคเรื่องนี้ก่อนนอน... คือดีอ่ะ...
จองแดอยอนเป็นอะไรที่.. อิอรั๊งมาก บอกตรงๆ ว่าชอบแนวนี้ ฮืออ T///T
แบบ แจแจ้ก็... งื่อ ..หนูเขินแจแจ้.. หนูขอซื้อแจแจ้ได้ไหมคะ ฮืออออออ (นี่ไม่เกี่ยวนะ)
ตอนแรกก็พอเดาๆ ได้อยู่ว่าจองแดจะมาหาฮิมชาน แต่ทำไมไปกับพี่ยงกุกง่ายจัง... บอกตามตรงว่่า.. อรั๊ยยยยยย แล้วที่จองแดมองพี่กุกกี้นี่ยังไง มีซัมติงเอเวอร์รี่ติงหรอ ???? แล้วสนใจเสื้อทำไม
พี่บังท่าทางจะมีความหลังกับแฟนเก่า ฮอลลล ในห้องแจ้ดูแลตัว แล้วให้น้องแด้ดูแลหัวใจแล้วกัน #อะไรของข้าพเจ้า...
เราชอบการเขียนของไรต์อ่ะ แอบชอบมานานแล้ว... ต่อไวๆ นะคะ ลุ้น T//////////////////////T
#4 by The.K At 2013-07-22 00:50,
แด้เดินมาหาพี่กุกหรอ ตัวเองก็แอบติดใจพี่กุกอะดิ้~ น่าติดตามมากเลยยย มาต่อเร็วๆนะคะ ยอมรับว่าค้างมากกกก คิดตอนต่อไปไม่ออกเลย
#3 by Dek-saa (171.98.70.210) At 2013-07-22 00:42,
มะ..ไม่นะ....
จองแดของเจ๊ มาเป็นเด็กขายหรือนี่
เจ๊อุส่าเฝ้าชุบตัว... 
คือเอาจริงๆตอนที่แล้วก็แอบคิดนะ นึกว่าแดเป็นคนลึกลับ แต่พอมารู้ความจริงแล้วก็ช็อคอ่ะ
แล้วพี่บังดันไปหลงรักเด็กขายเข้าแล้วไง!
...ดูเหมือนจองแดจะมีอะไรในใจนะ เหมือนไม่ค่อยเห็นคุณค่าในตัวเองเลย เรายังเชื่อว่าแดมาทำแบบนี้ต้องมีเหตุผล! โอ๊ยยยยยย แต่ลองคิดว่านางผ่านใครมาบ้างแล้วมันอยากร้องไห้แทนกุก! (หรือว่าจริงๆนางเคยแต่กุก? -ตีความจากคำพูดแจ้) 
แล้วแดไปหว่านเสน่ห์ใส่กุกทำไมอ่ะ ที่ส่งสายตาให้ตลอดนิคิดไรป่ะ? กุกคิดนะเออ! (เราก็คิด) 
การบรรยายพี่ไคโคตรดี คือเราเห็นออร่าบริ๊งออกมาจากแด้เลยอ่ะ แบบ นางงามสุดๆ ผช.ทั่วปฐพีก็อยากได้นาง~
...ทำไมชานต้องหลบหน้ากุกด้วยอ่ะ? 

ค่าตัวแจสองชั่วโมงเท่าไหร่คะ? (คือคงไม่สามารถหาเวลาละเงินพอจะซื้อแด = =)
หรือถ้าซื้อแจมันยาก ขอเช่าตัวบริกรชงเหล้าหัวหยิกได้มั้ยอ่ะ~ คนนี้ไอว้อนจริงนะ~~

มาต่อไวๆน้าาา คือเราลุ้นมาก! กุกจะยอมนัดยอมจ่ายเพื่อแด้หรอ? หรือแดจะเข้ามาหาเอง? อ่ะ คิดไม่ออก!!!!

ปล. ขอเช่าตัวบาร์เทนเดอร์นิเอาจริงนะเออ พรากผู้เยาว์กุไม่สน หุหุ~
#2 by ถั่วหวาน (49.49.57.187) At 2013-07-21 23:08,
อร้ายยย  มาต่อเถอะพี่ อยากอ่านแว้ว
#1 by อิง (115.67.134.126) At 2013-07-21 22:40,